Wokół Stołu

W drugim artykule przedstawione zostaną Rohan i Isengard. Koszty jednostek pozostają niezmienione, dodatkowo każda jednostka konna (bohaterowie i zwykłe jednostki) posiada zasadę Swift Charge! chyba, że zapis stanowi inaczej. Jednostki ulepszone zyskują nowe nazwy, więc zasady dotyczące poprzednich profili ich nie dotyczą. Oczywiście jest to tylko luźny koncept do modyfikacji którego serdecznie zachęcam.

Całkiem niedawno w ferworze przygotowywania się do zerówek wpadł mi do głowy pomysł, który szybko postanowiłem przelać na papier. Nie jest chyba tajemnicą, że podejście twórców (a właściwie twórcy) profili jednostek do LotR:SBG pachnie tumiwisizmem i brakiem konsekwencji. Ten artykuł zawiera, więc zasady specjalne dla jednostek już istniejących, które mogą urozmaicić grę w domowym zaciszu.

„Żołnierzu! To właśnie do mnie należy zaszczyt powitania cię w Immoren. Przemyśl dobrze swoją decyzję, póki jeszcze jest czas na odwrót. Później będzie za późno… Co? Nadal tu stoisz? Dobrze, wiec odsłonie przed tobą świat, w którym technika brata się z magią. W którym dzikie bestie pod wodzą potężnych Czarnoksiężników wychodzą z leśnej głuszy, żeby zasmakować w ludzkim mięsie. Słyszysz odległy zgiełk na równinie? To właśnie tam stalowe miecze krzeszą iskry, a kły i pazury rozrywają pancerze i ciała. To nie miejsce dla maminsynków, więc jeśli nim jesteś, to lepiej od razu zabierz swoje zabawki i zmień piaskownicę. Widzę, że nie ruszasz się z miejsca… Pozwól więc za mną, ale pamiętaj, kiedy wojenna machina wciągnie cię w swoje tryby nie będzie już odwrotu. Tylko pot, krew i łzy.”

Kovnik Jozef Grigorovich do anonimowego Mitrilowca

Człowiek kiedyś w końcu wykańcza swoją armię (lub częściej armie) do Władcy Pierścieni. Ma wszystkie potrzebne modele, ma je pomalowane najlepiej jak umie, jest zadowolony ze swojej armii i za nic by jej nie oddał. Pewnie teraz powinienem powiedzieć, że ja jestem kimś takim, ale że kłamać nie lubię to i tego nie powiem, bo 1/3 Haradrimów wciąż czeka na kapitalny remont (stan malarski rocznik 2005 nie satysfakcjonuje mnie już). Wracając do tematu – po przejściu tej granicy gracz zaczyna szukać czegoś nowego i lepszego. O jednym z takich poszukiwań jest ten tekst.

Niedawno chcąc nieco wzmocnić swoją chęć zabrania się w końcu za WotR’a zakupiłem dwa boxy nowych kawalerzystów Mordoru. Mając już wcześniej zakupione (wraz z innymi nowościami z dodatku „Mordor”) pudełko 5 metali coś natchnęło mnie do napisania tego artykułu - mam okazję ocenić nowy box, porównać go z jego starszą wersją oraz podzielić się z Wami spostrzeżeniami.

Kto dziś pamięta jeszcze beztroskie czasy rozgrywania scenariuszy z gazetek DeAgostini? Gdzie podziała się dawna prostota systemu, kiedy to wystarczyło wiedzieć, że Aragorn zabija goblina na piątkach i nikogo nie interesowało w zasadzie dlaczego? System ewoluował, Games Workshop fundował nam coraz to nowsze możliwości, rozwijał armie, ilość jednostek oraz ich ekwipunek. Doszło jednak do momentu, kiedy klimatyczne i sensowne pomysły zaczęły się GW kończyć. Poczęły wychodzić modele, które w kombinacji z innymi modelami tworzyły Zuo i Mhrok, a większość ludzi ze zgrozą w głosie przepowiadała rychły koniec systemu i grania turniejowego. Wynikający jednak z ludzkiej natury upór przeważył nad wymysłami Szeryfów z Nottingham i system pozostał turniejowo grany, Liga się rozrastała. Coraz częściej pojawiały się jednak przebąkiwania o tym, że coś jest „gięte", paskudne i olaboga rety. Powstały tony petycji z niewiadomych przyczyn zakładanych głównie przez ludzi bez ogrania turniejowego, istniejących praktycznie tylko na forach i robiących wielki szum(bez bicia przyznaję się, że po DMP 2 lata temu będąc jeszcze turniejowym gówniarzem sam osobiście wytaczałem ciężkie argumenty przeciw Heru jaki to on jest zły i niedobry, że może grać taką armią- czyt. SQ pod SL). Przytaczając fragment pewnego artykułu Michała Molendy, prezentuję jako taką chronologię „przegięć" w systemie: