Wokół Stołu

WierszoLotR   

Oto zapraszam cnego czytelnika

Do zbioru wspomnień LotRowego pryka

Rzeczy wspaniałe słowem wymaluję

Niczym Homer swą Iliadę zilustruję  

Choć chyba mi bliżej do Piotra Kupichy

W naszych słowach równa ilość kichy

Tylko ja tak specjalnie, a on tak niechcący

Trudny ma zawód ten „poeta wyjący”

Wróćmy zaś do rzeczy istotnych przyczyny

Dla mnie LotR startował wraz z DeAgostini

Czyli typowo, to klasyka przecie

Większość tak zaczęła, sami o tym wiecie  

I modelarstwo historyczne nagle się skończyło

Wraz z tuzinem goblinków – tak nam miło było

Poza malowaniem zachciało mi się grać

Więc począłem w internecie wiedzy szukać  

Na Nową Gildię wtenczas trafiłem

Kompletnie zielony jeszcze wtedy byłem

I myślałem, że morkami z trollem do tego

Zjadę pancerny Gondor Xiozego  

Tam poznałem Dracha, Heru, Theodena,

Rava SD – wielu z nich już nie ma

Pierwsze konkursy też zauważyłem

MicroArt mnie zwerbował by figsy im robić

Trochę się nauczyłem, trochę mogłem zarobić

Ścibora poznałem, lecz skończyłem współpracę

W porównaniu z robotą marne były płace  

Za to sama gra LotRowa bardzo wciągała

Zwłaszcza, że ma armia często wygrywała

Mumakiem z Haradu przeciwników deptałem

Niebawem też sędzią ogólnopolskim zostałem

W lidze działałem, turnieje organizowałem

Pracowicie na Pomorzu się wtedy żyło

I wiarę LotRową wśród młodych krzewiło  

2006 to rok Wojennego Młota

Na wyjazd do Wawy naszła nas ochota

Z Bartem i Darkiem ku stolicy ruszyliśmy

Heru odrzucił moją rękawicę

Ale wyniki złączyły nas na szczycie

I może bym pokonał choć raz Krakusa

Gdyby kości nie spłatały mi psikusa  

Oto strzała Heru przez sto przeszkód przeleciała

Bo ugodzić mą królową w samo serce chciała

Ja trzy losy za damę pewnie rzuciłem

Dalszą część rozgrywek ocenzurowałem

Za to dnia drugiego malarkę wygrałem

Mój mumak wielki wydeptał nagrodę

Wszystkie figurki na podium dały mi osłodę  

Następnie w podróżach przez internetu Śródziemie

Spotkałem raz Lugburca przeciekawe plemię

Przez czas jakiś stronce redaktorowałem

Tworzenie mumaka choćby opisałem  

W międzyczasie nabór do Gwardii był

Tworzył się nowy portal i całkiem nowy styl

TwieRdza LotR została zbudowana

To dobre czasy i dla Pomorza były

Środowisko nam rosło w co rusz nowe siły

Na lokalach po dwadzieścia osób bywało

Dwa turnieje w miesiącu się wtedy grywało

I NoRthcony, Mastery Północy organizowałem

Zabawę przednią innym zapewniałem

Ezekiel, Grzesiek i Mucha - trzej kolejni zwycięzcy

Co zostaną w naszej dobrej pamięci

A zmieniając temat na nieco poważniejszy

To czasem brak szczęścia w kościach jest najprzyjemniejszy

Raz na turniej z przyjaciółką poszedłem

Na Twierdzy Wodziem Gwardii wybrany zostałem

I przez lata opiekę nad miastem sprawowałem

Najlepsze miejsce LotRa długo zdrowo trwało

Acz, jak wszystko, co dobre, wieczne być nie miało  

I choć ludzie świetni tworzyli tę stronkę

Jak Dże_vo, Pollon, że tylko napomknę

Albo Kwarcio, Sky, czy inni mieszczanie

Czasem jeszcze teraz, gdy słońce zachodzi

Stary Hasharii na wzgórza samotnie wychodzi

I wzrokiem tęsknym wygląda za tymi murami

pachnącymi jakby domem, wonnymi wspomnieniami  

Acz życie dalej pędzi i wszystko się zmienia

Powstał nowy Mitril w internetu podziemiach

Aktualnie największy polski portal LotRowy

A i w grze ujrzeliśmy wojowników nowych  

Na przestrzeni czasu różne armie brylowały

PeGie zwane, innych rozjeżdżały

Na początku to elfy wysokie okrutnie rzeźniły

Berserkerzy na masie w Isenie szaleli

Lu-trz nimi rzeźnił, aż wrogowie mdleli

Później przewodził Gondor w metalu wykuty

Z Fontankami, co pancerne mają nawet buty  

Niziołki wbrew wzrostowi też wielkie siłacze

Jak ktoś setkę zobaczy, to zaraz zapłacze

Jeszcze to kryte światełkiem Gańdziego

Tu strzela, tam rzuca, nie zbijesz małego  

Chociaż świetni łucznicy to też Outriderzy

Jak Gamling im przewodzi, to każdy już leży

Chyba, że postawi na Shadowlorda

To znienawidzona z Mordoru jest morda  

Jeden z wytykanych palcami brzydali

Od których wróg ucieka, gdy ujrzy go w dali

Zwłaszcza, jak Mordor pędzi z bębniarzem

Jako PeGie też określa się leśniaki

Choć to biedne, tulaśne rajtuziaki

Na zbroję ich nie stać, nie dziwota więc

Że sztyletem rzucać ciągle mają chęć  

Jeszcze wężowa horda to czyste zło

Gdy haradrimów tłum i łuków niemal sto

A każda strzała truciznę w sobie kryje

I jak wróg podejdzie, to go Mahud zbije  

W pewnym momencie coś też doskoczyło

Pogryzło, pożarło i dalej popędziło

Pokonanych trzeba było wręcz niańczyć

Gdy cyrk eSQu kończył z nimi tańczyć  

Ale prawda obiektywna – o ile istnieje

Opisuje zawsze nieco inne dzieje

Nie tak PeGie armie, jak PeGie znasz graczy

A ja emeryturę swą zaplanowałem

Z bycia sędzią dwa lata temu zrezygnowałem

Uściślanie GieWu to ciężka robota

Zwłaszcza, że im samym odeszła ochota  

A młodzi już poprawiać LotRa próbowali

Balancing Patcha rok temu wydali

Szczerze, nigdy nie wypróbowałem

Odpychały mnie błędy, które widziałem  

Teraz natomiast PolLotr się pojawił

Rzesze graczy u nas zaciekawił

Wiele włożono weń trudu i pracy

Rzekłbym, że nawet przesadzili rodacy  

Zamiast wydać zbiór prostych poprawek

Dostaliśmy encyklopedię nowych zabawek

Wszystkiego tyle, iż obawiam się tego

Że odpychać może, zwłaszcza nowego  

Ale starczy mego zrzędliwego narzekania,

Jak przystało na dziada, koniec łajania

Na koniec może coś pozytywnego

Hobbit nadchodzi, może z nim co dobrego  

W końcu i GieWu 10 lat LotRa uczcić musi

Dostaniemy pewnie jakiś zestaw milusi

5 goblinów, Aragorna i frytki do tego

Jakiś torcik z którego nagle wyskoczy

Legolas nagi i jak zawsze uroczy

I nowy podręcznik będzie, ale nie o graniu

Przyszłość jest piękna i zaprasza gorąco

Jak Sheloba tuli w ramionach kojąco

Więc dzięki, że czytać Wam się to chciało