Wokół Stołu

Szanowni Mitrilowcy, mój dzisiejszy artykuł (dla odmiany) nie będzie związany z modelarstwem.

Dziś chciałbym przedstawić wam świetny system, wypuszczony na rynek przez amerykańską firmę Privateer Press, jakim według mnie jest Warmachine & Hordes. W teorii są to dwie różne gry (Hordy zostały wydane nieco później niż Wojenna Maszyna), jednak są one oparte (z małymi wyjątkami) na tej samej mechanice. Nie ma więc żadnych przeciwwskazań, aby grać frakcjami z Maszyny przeciw Hordom.

Mój artykuł, który ma umożliwić zapoznanie się ze światem Żelaznych Królestw, pozwoliłem sobie podzielić na następujące rozdziały:

1. Wojenna Maszyna a Hordy.

2. Podstawowa mechanika gry i zapoznanie ze statystykami.

3. Podział modeli i struktura armii.

4. Frakcje:

a) Warmachine

b) Hordes

1. Jak zacząć?

2. Aspekt modelarski.

3. Turnieje i scenariusze.

4. Podsumowanie.

5. Pomocne linki.

1) Wojenna Maszyna a Hordy.

Jak wspomniałem na wstępie, systemy Warmachine & Hordes są w pełni kompatybilne. Występują jednak pomiędzy nimi dwie zasadnicze różnice.

Pierwszą jest niewątpliwie odmienny klimat.

Warmachine to typowy steampunk, mamy więc zaawansowaną technologię opartą na silnikach napędzanych parą, oraz wszechobecną magię. W czasie rozgrywki gracz dowodzi potężnym czarodziejem- technologiem (Warcaster- w skrócie Caster), który posiada zdolność telepatycznego kontrolowania stalowych kolosów- maszyn wojennych zwanych Warjackami.

Podobnie sytuacja ma się w Hordach, jednak tam zamiast Jacków występują potężne bestie. Czarodziej, który je kontroluje zwany jest Warlockiem. Hordes klimatem bardziej zbliżone jest do klasycznego fantasty.

Drugą różnicą między systemami, jest specyficzne powiązanie Casterów i Jacków, oraz Warlocków i bestii.

Każdy Caster co turę generuje specjalne punkty skupienia (FOCUS), które później może przekazać Warjackom w swojej grupie bojowej (w celu zwiększenia ich zdolności bojowych, o czym mowa jest w dalszej części artykułu).

Odwrotnie sprawa ma się w Hordach, gdzie to bestie wykonując specjalne akcje, produkują punkty FURY (odpowiednik focusa), które w odpowiednim momencie może ściągnąć z nich Warlock.

Z wyżej wymienionej zasady wynika zależność- wraz ze stratą kolejnych maszyn Warcaster teoretycznie staje się silniejszy (posiada wtedy więcej focusów np. na rzucanie czarów), natomiast Warlock bez bestii jest o wiele słabszy.

2) Podstawowa mechanika gry i zapoznanie ze statystykami.

Rozgrywka w WM&H odbywa się w systemie turowym. Tura każdego gracza dzieli się na trzy fazy:

• Maintenance Phase (Faza Utrzymania/Podtrzymania)- faza, podczas której usuwa się ze stołu niewykorzystane focusa, efekty zaklęć, których działanie kończy się w tej turze, a także aktywuje się jednostki, które nie miały na tyle odwagi by kontynuować walkę (czyli innymi słowy, te które z pola bitwy uciekają).

• Control Phase (Faza Kontroli)- bardzo ważna faza, podczas której Caster rozdziela focus dla Jacków w swojej grupie bojowej, a Warlock ściąga Furię z Bestii. W tej fazie można również podtrzymać niektóre zaklęcia.

• Activation (Aktywacja)- faza strzelania, mordowania, bicia, spalania, czarowania i rwania na strzępy, czyli to, co tygrysy lubią najbardziej.

Po przejściu przez wszystkie trzy fazy przychodzi kolej na drugiego gracza.

O ile dwie pierwsze fazy przebiegają zwykle szybko i często są tylko formalnością, o tyle trzecia jest kluczowa dla

rozgrywki. To właśnie w tej fazie aktywuje się poszczególne modele (lub oddziały) w dowolnej kolejności. Każdy model/oddział podczas swojej aktywacji może poruszyć się o dozwoloną wartość (SPD), rzucić czary, zaszarżować, pobiec, strzelić lub uderzyć w walce wręcz.

Gra w WM&H przebiega bardzo szybko, dlatego ważne jest sprawne myślenie i obmyślanie taktyki już podczas ruchu przeciwnika. Mechanika gry polega głównie na rzutach 2k6 (dwie kości sześciościenne) i porównywaniu odpowiednich statystyk.

Każdy wojownik posiada własne statystyki zapisane na karcie dołączonej do zakupionego modelu. Najłatwiej wytłumaczyć to na przykładzie.

SPD- wartość, o jaką maksymalnie może poruszyć się dany model.

STR- siła fizyczna modelu.

MAT- umiejętność walki wręcz.

RAT- umiejętność strzelania.

DEF- zdolność do uniknięcia ciosu (zarówno w walce na odległość jak i wręcz)

ARM- wartość pancerza.

FOCUS/ FURY- ilość wytwarzanych punktów skupienia/ maksymalna ilość furii, jaką Warlock może ściągnąć z bestii.

Załóżmy, że naprzeciw Strykera staje przebrzydły rus… tfu, khadorski wojownik z DEF 12 i ARM 16. Ponieważ nie możemy ścierpieć jego przepitej gęby, będziemy próbować pomóc mu przenieść się do krainy wiecznego szczęścia. W tym celu

Rzucamy 2k6 (zakładając, że mamy go w zasięgu broni), dodajemy wartość MAT. Jeśli wynik jest równy lub większy niż wartość DEF przeciwnika, cios trafia i możemy rozpatrzyć obrażenia. Jak to zrobić? Rzucamy 2k6, dodajemy P+S broni którą atakowaliśmy (w tym wypadku Quicksilver). Każde „oczko” powyżej ARM przeciwnika to jedno obrażenie. Prawda, że proste? Jeśli mieliśmy dość szczęścia, możemy podziwiać wnętrzności przeciwnika rozbryźnięte na ziemi i jego samego zwijającego się w ostatnim spazmie bólu.

Cała gra opiera się na takich właśnie rzutach i rozpatrywaniu efektów zgodnie ze schematem:

1.Ataki strzeleckie: 2k6 + RAT vs DEF --> 2k6 + POW vs ARM
2.Ataki w walce wręcz: 2k6 + MAT vs DEF --> 2k6 + P+S vs ARM
3.Ataki magiczne: 2k6 + FOC vs DEF --> 2k6 + POW vs ARM

FOCUS

Podczas aktywacji Caster/Warjack może zużywać punkty focusa na:

• Dokupienie ataku bronią do walki wręcz (1 foc= 1 dodatkowy atak).

• Dokupienie strzału bronią zasięgową (ilość ataków nie może jednak przekroczyć ROF broni).

• Dopalenie (Boost) rzutu na trafienie/ranienie w walce wręcz/strzelaniu- dopalony atak dostaje dodatkową k6 na trafienie/ zranienie (i znów 1 foc= dodatkowa k6, nie można dwa razy dopalić tego samego rzutu, jednak można przy jednym ataku dopalić zarówno trafienie jak i zranienie).

Dodatkowo Caster może wydać focus na:

• Rzucanie czarów.

• Dopalenie rzutu na trafienie czarem ofensywnym.

• Dopalenie rzutu na obrażenia czarem ofensywnym.

Każdy focus, który nie został wydany przez Castera w danej turze, zapewnia mu bonus do statystyki ARM (1 foc= +1 ARM).

Warjacki muszą zużyć focus jeśli chcą:

• Zaszarżować na przeciwnika (wojownicy i Caster mogą to robić za darmo).

• Pobiec.

• Użyć Power Attacku- najbardziej widowiskowe akcje w Warmachine jak np. Oburęczny rzut modelem przeciwnika, zablokowanie jednej z jego broni, tratowanie piechoty czy też finezyjne pociągnięcie z „baniaka”.

FURIA

Furia działa na podobnej zasadzie jak focus, jednak sposób ich pozyskiwania jest zgoła inny. Wszystkie akcje, za które

Warjacki muszą płacić punkty focus, bestie wykonują za darmo ( za każdą wykonaną akcję Bestia wytwarza 1 punkt FURY, który to Warlock może ściągnąć w czasie trwania Control Phase. Każda bestia na karcie ma zapisaną ilość furii, jaką może wytworzyć w danej turze).

Dla przykładu bestia, która posiada współczynnik FURY 4 szarżuje na przeciwnika (wytwarza jedną furię). Następnie dopala trafienie w walce wręcz (znów jedna furia) i dokupuje jeszcze jeden atak (razem ma już na sobie trzy furie), który również zostaje dopalony (wytwarza czwarty punkt Furii). W fazie kontroli Warlock może ściągnąć z tej bestii 4 wytworzone przez nią furie na własny użytek. Należy ściśle kontrolować wytwarzanie furii, ponieważ jeśli nie ściągnie się wszystkich punktów, istnieje szansa, że bestia wpadnie w szał i zaatakuje swoich pobratymców.

Warlock posiadający na sobie furię może rzucać czary w ten sam sposób jak Caster, jednak pozostawione na nim furie nigdy nie zwiększają mu statystyki ARM. W zamian za to, za 1 punkt furii, Warlock może przetransferować na dowolną bestię wszystkie obrażenia, jakie otrzymał w wyniku ataku przeciwnika (np. Warlock, który ma na sobie 1 furię i otrzymał 10 obrażeń od ataku przeciwnika, może wydać owy punkt, żeby przenieść wszystkie obrażenia na dowolną bestię w jego strefie kontroli, która nie wytworzyła w tej turze wszystkich punktów furii).

Dodatkowo Warlock może za punkty furii leczyć własne bestie.

3) Podział modeli i struktura armii.

W systemach WM&H gracz dowodzi różnymi typami oddziałów.

Każdy model w armii posiada zapisane na swojej karcie charakterystyczne statystyki:

• Field Allowance (FA)- maksymalna ilość modeli/oddziałów danego rodzaju przypadająca na jednego Caster/Locka, jaką gracz może umieścić w rozpisce:

C- oznacza, że wystawić można tylko jeden taki model,

U- można wystawić ten model w dowolnej ilości.

• Point Cost (PC)- koszt punktowy jednostki.

W Warmachine & Hordes wyróżnić można cztery rodzaje jednostek.

• Warcasterzy/ Warlockowie- są oni centralnym punktem każdej armii. Często najpotężniejsze postaci na polu

bitwy, których strata jest równoznaczna z przegraną. Bohaterowie o randze Warcaster/Warlock są dodawani do armii za darmo. Dodatkowo każdy posiada specjalne punkty, które może wykorzystać na zakup Jacków/Bestii.

(Kapitan Jeremiah Kraje- Cygrnarski Warcaster)

Każdy Caster/Lock jest niepowtarzalną postacią. Historie poszczególnych bohaterów zostały szczegółowo opisane w licznych podręcznikach. Co ciekawe firma Privateer Press bardzo poważnie podchodzi do kwestii fluffu- nie są to opowiadania w stylu „Jak super-extra-mega wypasiony kapitan Space Marines wyrżnął w pojedynkę cały oddział przebrzydłych allienów”. Wydawca WM&H kreśli przed nami obraz postaci ciekawych, barwnych, jednak niepozbawionych wad. Niewiele jest tu postaci jednoznacznie dobrych lub złych. Każdy Caster/ Lock ma swój określony cel, często dochodzi do przecięcia się ścieżek poszczególnych bohaterów, konfliktów interesów itd. Nie chciałbym zdradzać szczegółów, lepiej jeśli sami zainteresujecie się fluffem, bo naprawdę warto.

(Baldur- Warlock frakcji Circle of Orboros)

(Lich Lord Asphyxious- Nieumarły dowódca sił Cryxu)

Każdy Warcaster/ Warlock wyróżnia się zwykle na tle całej armii. Często specjalizuje się w czynieniu konkretnego zła.

Jedni świetnie czarują, inni mogą pochwalić się ponadprzeciętnymi umiejętnościami strzeleckimi, jeszcze inni odrzucają tak wyrafinowane techniki na rzecz solidnego uderzenia. WM&H nie jest systemem, w którym jeden model od drugiego odróżnia jedno „oczko” siły więcej, czy marna zasada specjalna. Każdy bohater posiada określona broń, niepowtarzalną listę czarów, oraz specjalnych umiejętności. Jedną z nich jest Feat- Specjalne zagranie, które można wykonać tylko raz w ciągu gry, jednak często użyte w odpowiednim momencie jest w stanie diametralnie zmienić sytuację na polu bitwy.

Nadmienić należy także, że wielu casterów występuje w dwóch wersjach- zwykłej i epickiej, co jest następstwem wydarzeń w opisanych w kolejnych podręcznikach (przeżycie wyjątkowo trudnej batalii, awans w hierarchii, czy jak w przypadku pewnej miłej pani- własna śmierć).

Epicki Caster nie jest ulepszoną wersją swojego poprzednika- pod względem zasad to całkowicie nowa postać, która wymaga całkowicie innego podejścia i stylu gry.

(Tyrant Xerxis- Warlock sterujący Bestiami Imperium Skorne)

• Warjacki/ Bestie- znak rozpoznawczy systemu WM&H. Wielkie mechaniczne kolosy oraz dzikie i nieustępliwe

bestie bojowe. Ogromne kominy stale wypluwające kłęby gryzącego dymu, oraz nieokiełznany szał bitewny, w jaki mogą wprowadzić się bestie.

(Mulg- ciężka Bestia Trolli)

Zarówno jedne jak i drugie występują w dwóch smakach: ciężkim (heavy Warjack/Warbeasts), oraz lekkim (Light

Warjack/Warbeasts). Podobnie jak prowadzący je magowie, Bestie oraz Jacki mogą znacznie różnić się od siebie wyglądem,

rodzajem uzbrojenia i posiadanymi zasadami specjalnymi. Dodatkowo każda Bestia posiada swój własny czar (animus),

który może zostać rzucony przez Warlocka, lub przez nią samą po wygenerowaniu odpowiedniej ilości furii.

(Cancerworm- lekki Warjack Cryxu)

Warjacki stworzone są do prostych zadań (podejdź, uderz, strzel). Prawdziwą siłę pokazują dopiero, gdy są kontrolowane i karmione pożywnymi focusami przez Warcastera. Gdy zginie kontrolujący je Caster, Warjacki w jego grupie bojowej automatycznie zostają wyłączone. Niektóre wyposażone są również w system przewodzenia czarów Warcastera.

(Drago- potężny ciężki Warjack Khadoru)

(Raek- alienopodobna lekka Bestia Legionu)

Tym, co odróżnia Bestie i Warjacki od innych jednostek na polu bitwy, jest sposób zapisywania obrażeń, które otrzymują w czasie bitwy.

Warjacki posiadają odpowiednie tabele z ilością obrażeń przypadających na określone systemy (ręce, system ruchu, czy kadłub). Gdy Jack zostaje uszkodzony, przeciwnik rzuca kością za wszystkie obrażenia wynikające z jednego ataku i zgodnie z wynikiem zakreśla odpowiednią ilość kratek rozpoczynając od góry (1 obrażenie= 1 kratka). Jeśli wszystkie kratki w danej kolumnie zostały zakreślone, przechodzimy na kolejną kolumnę w prawo, aż do zakreślenia wszystkich otrzymanych obrażeń.

(Charakterystyczna Tabelka obrażeń Jacka)

Z Bestiami sprawa ma się podobnie. Każda posiada charakterystyczną spiralę podzieloną na trzy „aspekty”: Body, Mind, Spirit. Zakreślenie wszystkich kratek danego aspektu wiąże się z przykrymi konsekwencjami- słabszymi atakami i upośledzeniem zdolności produkowania furii.

(Spirala do zaznaczania obrażeń dla bestii)

• Oddziały- w WM&H to wszelkiej maści piechota, kawaleria, oraz machiny oblężnicze.

(Piechota okopowa Cygnaru)

(Deliverers- oddział Protektoratu Menotha)

Oddziały zwykle liczą sobie od 3-10 wojowników wraz ze swoim liderem. Wachlarz możliwych do wystawienia wojowników jest naprawdę imponujący. Mamy więc ciężko opancerzoną piechotę w pancerzach parowych, lekko opancerzonych strzelców zaklinających pociski w celu zwiększenia ich efektywności, zwiadowców, nieumarłych zakutych w stal i dzierżących wielkie halabardy, fanatyków religijnych z miotaczami ognia oraz wiele innych jednostek za pomocą których z powodzeniem możemy anihilować zastępy wroga.

(Long Riders- najtwardsza jazda w grze)

(Venator Katapult- machina oblężnicza Skorne)

Do wielu jednostek piechoty można również dokupić dwa rodzaje dodatków: Kapitana ze sztandarem, Oficera itp. (Unit Attachment) oraz członka oddziału dzierżącego broń specjalną (Weapon Attachment).

(Tharn Ravager Szaman- Unit Attachment do jednego z oddziałów Kręgu Orboros)

(Winter Guard Rocketeer- Weapon Attachment Zimowej Gwardii Khadoru)

Każdy oddział jest zwykle wyspecjalizowany w jednej dziedzinie, i przeznaczony do konkretnych celów. Jeden nadaje się do frontalnego ataku, inny do flankowania, jeszcze inny do blokowania strategicznych punktów podczas wypełniania scenariusza itd.

(Exemplar Bastions- ciężki oddział Protektoratu, idealnie nadający się do utrzymywania strategicznych punktów pola bitwy)

Choć piechota nieźle radzi sobie w pojedynkę, to maksimum swoich możliwości osiąga, gdy wspomaga ją Caster.

• Solosi- ostatni, choć niemniej ważny punkt w każdej armii. Solosi to unikalni (zwykle pojedynczy) wojownicy

walczący dla danej frakcji. Występują zarówno wersji imiennej (posiadają swoje własne tło fabularne podobnie jak Casterzy/Lockowie) jak i anonimowej. Często posiadają specjalne umiejętności wspomagające określony oddział piechoty, lub innych solosów. Solosi są bardzo ważnymi jednostkami. Często pełnią funkcję głównej siły uderzeniowej, a czasem są elementem gry psychologicznej, czyli po prostu tradycyjnym straszakiem na wroga.

(General Gerlak Slaughterborn- solos Cryxu świetnie wyżynający oddziały piechoty przeciwnika)

(Alten Ashley- pogromca bestii)

(Kovnik Grigorovich- Khadorski patriota, który swoimi przemowami wspiera oddziały Winter Guardu)

(Vassal of Menoth- nieimienny solos Protektoratu)

(Mage Hunter Assassin- siejący postrach wśród wrażych Casterów solos Retribution of Scyrah)

Bitwy w WM&H rozgrywane są w różnych przedziałach punktowych. Najpopularniejsze to:

- 15 punktów- format zwany Mangled Metal/Tooth and Claw. Niewielkie bitwy, w których zwykle gracze dowodzą tylko Warcasterem/Warlockiem, oraz podlegającymi mu Jackami/Bestiami.

- 35 punktów- najpopularniejszy format. W rozpisce można wystawić jednego Castera/Locka oraz dowolną ilość Jacków/ Bestii, oddziałów, czy solosów do maksymalnej ilości dostępnych punktów.

- 50 punktów- zasady tworzenia rozpiski takie same jak przy 35 punktach.

-100 punktów- format wyróżniający się tym, że w rozpisce można umieścić do dwóch Casterów/Locków.

Istnieją również większe formaty punktowe (125, 150, 175 itd.), jednak są to wyjątki dla zapaleńców. Tak naprawdę lepiej bawimy się przy mniejszej ilości punktów, gdzie znamy parametry każdego kierowanego przez nas wojownika i nie jesteśmy zmuszeni do przesuwania po stole wielkiej bandy klonów, lecz własnej armii, nad której stylizacją możemy spokojnie popracować.

4) Frakcje.

W systemie WM&H gracz może dowodzić jedną z 9 głównych armii, oraz 5 które można złożyć z modeli najemników.

Każda armia różni się od reszty nie tylko wyglądem poszczególnych modeli, ale także historią, taktyką, oraz sposobem prowadzenia działań wojennych. Mało tego- w obrębie danej frakcji całkowicie inaczej gra się poszczególnymi Warcasterami/Warlockami. W zależności od posiadanych umiejętności i czarów dany dowódca, może lepiej współdziałać z Warjackami/ Bestiami, piechotą czy solosami.

a) Frakcje Warmachine.

• Cygnar- największe, najbogatsze i najbardziej zaawansowane technologicznie państwo Żelaznych Królestw. Klimatem

nawiązuje do Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Jako jedyna frakcja wykorzystuje elektryczność, zarówno jako siłę uderzeniową jak i wsparcie Warjacków czy piechoty. Najbardziej charakterystyczną jednostką są Okopowcy (Trenchers Infantry)- modele żywo przywodzące na myśl żołnierzy walczących w I Wojnie Światowej.

W samej grze jest jedną z najbardziej wszechstronnych armii. Można ją złożyć zarówno w wariancie czysto ofensywnym jak i defensywnym. Cygnar posiada najlepsze oddziały strzeleckie w grze, jednak równie dobrze radzi sobie w bezpośrednim starciu, dzięki wsparciu elitarnego rycerstwa.

• Protectorate of Menoth- armia fanatyków religijnych, klimat Świętej Inkwizycji palącej na stosach heretyków.

Protektorat był kiedyś częścią Cygnaru, jednak po wygnaniu wyznawcy Menotha znaleźli schronienie na dzikich pustkowiach.

Za sprawą spartańskich warunków życia oraz władzy opartej na zasadzie teokracji lud Menothu śmiało prze do przodu zagrzewany do boju wiarą w swojego Stwórcę.

Domeną Menothu w grze jest z pewnością ogień. Warcasterzy tej armii to przede wszystkich wszelkiej maści Kapłani. Gra tą frakcją zwykle opiera się na jednostkach walczących w zwarciu, ze względu na brak naprawdę mocnych jednostek strzelających. Częstym zagraniem jest również poświęcanie swoich wojowników tylko po to, aby przerobić ich na wielce użyteczne dusze. Menoth jest armią, która posiada najlepsze jednostki wspierające zarówno Warjacki, jak i piechotę. Potężna magia, twarde jednostki i wszechobecny ogień- tak w skrócie można opisać tą armię.

• Cryx- armia nieumarłych, rządzona przez smoka Toruka. Frakcja przez jednych uwielbiana, przez innych

znienawidzona, głównie ze względu na specyficzny sposób prowadzenia walki.

Cryx jest nastawiony przede wszystkim na anihilację wrogich Warcasterów/Warlocków. O ile większość armii koncentruje się na wspieraniu swoich wojowników poprzez polepszanie ich statystyk, o tyle Cryx zajmuje się głównie osłabianiem wrażych modeli i późniejszym kopaniem leżącego. Jednostki Cryxu są szybkie i trudne do trafienia, jednak ma to swoją cenę. W tym przypadku- niezwykle „papierowy” ARM (ciężkie Jacki Cryxu posiadają ten współczynnik na poziomie lekkich Jacków innych armii). Z tego też powodu jest to armia wymagająca sporej finezji i dokładnego zgrania poszczególnych modeli. Jeśli lubisz pastwić się nad swoim przeciwnikiem, Cryx to armia właśnie dla Ciebie.

• Khador- kraj położony na dalekiej północy, klimatem nawiązujący do Rosji (wbrew opiniom niektórych graczy

bardziej carskiej niż komunistycznej). Lud zamieszkujący krainę wiecznej zimy najwyżej ceni sobie siłę, odwagę i hart ducha.

Khador posiada najlepiej opancerzone (a co za tym idzie- najwolniejsze) Warjacki w całym systemie. Armia ta nie jest zbyt zaawansowana technologicznie. W walce korzysta głównie z ciężko opancerzonego sprzętu ( niemal zupełny brak lekkich Jacków), oraz twardej piechoty o sporych możliwościach w walce wręcz. Mozolne parcie do przodu nie jest jednak jedyną taktyką dostępną dla Khadoru. Różnorodność Casterów, oraz jednostek pozwala na skonstruowanie armii opartej na strzelaniu czy magii w takim samym stopniu, jak ma to miejsce w innych frakcjach.

• Retribution of Scyrah- najmłodsza armia Warmachine. Niewielką liczbę dostępnych modeli nadrabia ich jakością.

Warjacki elfów wyróżniają się sporą mobilnością i dodatkowym systemem (pole energetyczne). Frakcja posiada świetnych zabójców wrogich Warcasterów, niezłe strzelanie i silną magię, jednak ich specyficzny wygląd sprawia, że w Polsce jak na razie nie ma zbyt wielu zwolenników.

• Mercenaries- frakcja najemników, w której wyróżnić można pięć oddzielnych armii:

•  

  • Searforge Commission- armia krasnoludów, jak na razie posiada dwóch Casterów. Modele krasnoludów wyróżniają się dużą wytrzymałością, jednak ich wartość SPD i DEF pozostawia wiele do życzenia. Mimo to krasnoludy posiadają wielu zwolenników, głównie za sprawą ciekawego klimatu i wyglądu figurek (zwykle w dyskusjach można się spotkać ze stwierdzeniem „tak brzydkie, że aż piękne”).

•  

  • Magnus Agenda- frakcja zdrajców z Cygnaru pod dowództwem Magnusa. Jedyne, czym wyróżnia się na tle innych armii najemniczych (poza przyjemnym klimatem), jest możliwość dołączenia do rozpiski dwóch oddziałów- Trenchers Infantry i Long Gunner Infantry- występujących w armii Cygnaru.

•  

  • Talion Charter- niezwykle klimatyczna armia piratów posiadająca (wg mnie) jedne z najładniejszych modeli. Jest to niestety armia traktowana po macoszemu przez PP, a więc bardzo rzadko widywana na stole.

•  

  • Highborn Covenant i Four Star Syndicate- dwie armie będące zbieraniną różnych modeli z wyżej wymienionych armii.

b) Frakcje Hordes.

• Circle of Orboros- antyczny kult (czy też sekta), majacy na celu utrzymanie równowagi między dwoma

antagonistycznymi bóstwami (Menothem i Wurmem). Frakcja wszelkiej maści druidów, wilkołaków, dzikusów i tym podobnych leśnych kreatur.

Jednostki Kręgu mogą pochwalić się dużą szybkością oraz sporym potencjałem w walce w zwarciu. Zwykle taktyka Orboros opiera się na kontroli pola bitwy (wiele czarów tworzących trudny teren, lasy itp.). Armia nie posiada zbyt potężnej siły strzeleckiej, zwykle przeważa magia i oddziały do walki wręcz.

• Trollbloods- frakcja klimatem przywodząca na myśl armię Szkotów z przełomu XVI-XVII wieku. Dawno temu

plemiona Trolli wykorzystywane były w ludzkich armiach, głównie jako mięso armatnie. Wielokrotnie zdradzoneprzez ludzkich monarchów trolle zjednoczyły się pod dowództwem Hoarlucka Doomshapera. Teraz próbują odzyskać miejsce należne im w świecie miejsce.

Armia Trolli jest nastawiona przede wszystkim na walkę w zwarciu. Brak tutaj wybitnych czarodziejów, czy strzelców. Niski DEF jednostki nadrabiają dość wysokim ARMem, oraz dwiema zdolnościami, które sprzyjają przeżywalności wojowników Trolli. Bestie posiadają umiejętność regeneracji, natomiast piechota specjalną zasadę Tough. Dodatkowo ciężkie bestie mogą pożerać zabitych wrogów w celu uleczenia odniesionych obrażeń.

• Skorne- zamieszkujące pustynię Imperium Skorne dzieli się na liczne Kasty (Dawcy Bólu, wojownicy, zabójcy itd.).

Przykład społeczeństwa rządzonego twardą ręką przez Arcydominatora. Imperium w swojej armii używa licznych bestii takich jak potężne Tytany, Bazyliszki, czy też Cyklopy.

W grze Skorne w dużej mierze opiera się na zbieraniu dusz w podobnym stopniu jak Menoth, czy Cryx. Ważnym elementem każdej rozpiski jest twarda i zdyscyplinowana piechota. Armia ta posiada również dobre oddziały wspomagające Bestie (Beast Handlers), czy szybką i zabójczą kawalerię.

• Legion of Everblight- armia elfów spaczonych przez smoka Everblighta (potomka władcy Cryxu- Toruka), który

mieszka w ciele każdego wojownika, tworząc z Legionu bardzo specyficzną armię. Charakterystyczne Bestie tej armii powstały z krwi oddanych kultystów i kapłanów.

Tym, co wyróżnia Legion Nieskażonego na tle innych armii jest na pewno zasada Eyeless Sight (ignorowanie niektórych efektów blokujących pole widzenia przy ataku), którą posiada każda Bestia. Taktyka tej armii wygląda różnie. Można postawić na ciężkie bestie groźne zarówno w walce wręcz jak i na odległość, czy też zaspać wroga gradem strzał. Legion jako jedyny może pochwalić się Bestiami na małych podstawkach (tzw. Lesser Warbeasts), które kosztują niewielką ilość punktów, jednak odpowiednio poprowadzone potrafią nieźle zajść przeciwnikowi za skórę.

• Minions- Odpowiednik najemników z Warmachine. Niestety jak na razie nie można stworzyć z nich samodzielnej

armii. Często jednak z ich usług korzystają nie tylko frakcje Hordes, lecz także Warmachine (odpowiedni zapis na karcie informuje, dla jakich frakcji pracuje dany Minion).

5) Jak zacząć?

Zestawy startowe i rozbudowa armii.

Na początek polecałbym ściągnięcie podstawowych zasad (dostępne po polsku), oraz kart jednostek z internetu (są dostępne całkowicie legalnie i darmowo).

Co dalej? Teoretycznie najlepszym sposobem na rozpoczęcie gry Hordes Warmachine & Hordes jest zakupienie tzw. Battle Boxa. Obecnie dostępne są zestawy startowe do wszystkich podstawowych armii WM&H (poza Retribution of Scyrah) w tym dwie do armii najemniczych (Searforge Commission i Magnus Agenda). Dlaczego napisałem, że jest to teoretycznie najlepszy sposób na start? Bo z zawartością zestawów startowych bywa różnie, jeśli chodzi o dobór modeli. Najprościej zapytać na forum o konkretny starter na forum.

(Battle Box frakcji Trollbloods)

(Starter Cryxu)

Gdy mamy już przeczytane podstawowe zasady gry, oraz odpowiedni zestaw startowy (zapomniałbym o przeciwniku), możemy zacząć grać. Pudełko startowe zawiera Castera/Locka oraz 2- 5 Bestii/Jacków, co jest równe około 10 punktów. Gra na samych starterach przynosi sporo frajdy, jednak po kilku bitwach w końcu się znudzi. Dalsza rozbudowa armii zależy już w zupełności od frakcji, jaką się gra. Zwykle jest to unit piechoty i/lub Solosi.

Przed kupnem modeli warto zagrać kilka bitew na proxach. Modele w WM&H nie są tanie- nie warto wydawać pieniędzy na coś, co i tak się nam później nie przyda. Tutaj również polecałbym zwrócić się z prośbą o pomoc do bardziej doświadczonych graczy.

Czy podręcznik jest potrzebny do grania?

Odpowiedź brzmi nie. Zasady (podstawowe jak i rozszerzone) można, jak już wspominałem, ściągnąć z internetu. Podręczniki przydają się, jeśli chcemy szczegółowiej zapoznać się z historią Immoren i każdej z poszczególnych armii. Jeśli lubicie mieć wszystko podane w wersji papierowej, dobrym wyborem, przynajmniej jeśli chodzi o Warmachine, będzie podręcznik „Warmachine Prima Mk2”.

(Najbardziej aktualny podręcznik do Warmachine)

Szeroko rozumiany fluff znaleźć można również w wydawanym przez firmę Privateer Press magazynie „No Quarter”.

Ile trzeba wydać na armię?

Jak w każdy inny system, tak i w ten trzeba zainwestować nieco grosza. Zakładając, że chcecie maksymalnie wykorzystać Box Startowy koszta są nieco mniejsze. Starter wg cen Cytadeli to 108 zł. Żeby pograć na 20-25 pkt. Potrzebujemy Unitu piechoty (51-112 zł) i jednego lub dwóch solosów (21-45 zł). Tak więc średnio na grywaną armię na małe punkty wydać trzeba 200- 270 zł. Przy przemyślanym zakupie, mamy pewność, że modele posłużą nam w wielu bataliach.

Żeby skonstruować rozpiskę na 35 pkt. Potrzebujemy ok. 400-600 zł (w zależności od wybranej armii), co jest sporym kosztem, jednak w porównaniu do innych gier tego typu- do zniesienia (żeby nie było, jestem biednym uczniem, nie szejkiem arabskim).

Bardzo dobrym wyborem, jeśli chodzi o Warmachine, jest zakup zestawu kart (Faction Deck) do wybranej przez nas armii. Zawiera on karty wszystkich jednostek w danej frakcji, stanowi więc solidne podłoże do testowania nowych pomysłów. Oczywiście równie dobrze można korzystać z wydruków kart z pliku PDF, jednak karty są o wiele bardziej przejrzyste i poręczne.

(Przykładowy zestaw kart do Khadoru)

Niestety gracze Hord mają gorzej- karty do ich frakcji jeszcze nie zostały wydane.

Przy zakupie Faction Decków należy pamiętać, że najbardziej aktualne to te z rokiem 2010 w nazwie (np. „2010 Cygnar Faction Deck”), inne nie mają zastosowania w obecnej edycji systemu (MK2).

Co jeszcze potrzebne do grania?

Oprócz przeciwnika, armii i miejsca do grania potrzebne są:

• Znaczniki Focusa/Furii- mogą to być z powodzeniem szklane „groszki”, monety czy cokolwiek innego, co zobrazuje ilość posiadanego w obecnej chwili Focusa/Furii.

• Miarka calowa- bez tej ani rusz.

• Koszulki na karty- przydają się, jeśli nie chcesz ciągle bawić się z rysowaniem tabel obrażeń Jacków. W takim wypadku zmywalnym flamastrem zaznaczamy odpowiednie kratki, zaś po bitwie zmywamy je za pomocą chusteczki. Wygodne.

• Zestaw wzorników dla chmurek, ataków typu spray, efektów obszarowych- można zakupić gotowe, plastikowe wzorniki, ściągnąć i wydrukować je z internetu, lub wyciąć samemu.

6) Aspekt modelarski.

Nie byłbym sobą, gdybym w moim artykule nie wspomniał o walorach estetycznych systemu Warmachine & Hordes. Co tu dużo mówić- figurki (w skali 32mm) produkowane przez Privateer Press urzekły mnie jakością rzeźby, dbałością o szczegóły oraz przede wszystkim niesamowitym klimatem. Oczywiście o gustach się nie dyskutuje, jednak moim skromnym zdaniem miniatury tej firmy są jednymi z najładniejszych, z jakimi przyszło mi do tej pory pracować.

(Harbinger of Menoth- niewątpliwie jedna z ładniejszych miniatur)

Modele zwykle składają się z dużej ilości części, co oznacza konieczność łączenia ich na piny. Większość z dostępnych na chwilę obecną modeli wykonana jest z metalu.

Jak każdej innej firmie, tak i PP zdarzają się małe wpadki, jeśli chodzi o jakość rzeźby, jednak te wyjątkowo nieudane zliczyć można na palcach jednej ręki.

Nie będę się więcej rozpisywał na ten temat. Lepiej będzie, gdy sami przejrzycie galerię dostępną na stronie wydawcy WM&H, a jeszcze lepiej- gdy weźmiecie do ręki wielkiego metalowego Jacka i poczujecie bijącą od niego Moc.

7) Turnieje i scenariusze.

Środowisko graczy Warmachine & Hordes w Polsce nie jest co prawda tak rozbudowane jak choćby liga Warhammera czy LotRa, jednak system ciągle się rozwija. Największe skupiska graczy można zaobserwować w takich miastach jak Poznań, Kraków, Puławy, Sosnowiec, Zielona Góra, Bydgoszcz czy Warszawa. Turnieje organizowane są regularnie, wystarczy wejść na ogólnopolskie forum, do którego link podałem na końcu artykułu i nieco się rozejrzeć. Organizatorzy są bardzo otwarci na nowych graczy.

Scenariusze w Warmachine & Hordes są odgórnie ustalone przez Privateer Press w formacie zwanym Steamroller. Podstawowym celem do zrealizowania w każdym scenariuszu jest zabicie wrogiego Castera/Warlocka (Casterkill). Dalej w zależności od danego scenariusza jest to zdobycie i utrzymanie obszaru na polu bitwy, zniszczenie celów ustawionych po stronie przeciwnika, zdobycie flagi przeciwnika itp. Scenariusze wymagają szybkiego działania i ofensywnego stylu gry. Nie ma tu miejsca na obrazek w stylu gier Games Workshop, gdy jedna armia stoi prowadząc ostrzał, druga zaś biegnie w jej stronę licząc na niefart w przeciwnika. Taki styl gry w scenariuszach Steamroller skończyłoby się szybką wygraną przeciwnika przez wypełnienie scenariusza.

8) Podsumowanie.

Warmachine & Hordes to na pewno system wart uwagi. Rozgrywka jest szybka, dynamiczna oraz pełna rozwiązań niespotykanych w innych grach. Batalie toczone na stole pełne są widowiskowych i brutalnych zagrań, jednak całościowo wymagają one sporej dozy pomyślunku oraz kombinowania. WM&H to nie tylko radosne okładanie się po głowach wszelkiego rodzaju żelastwem. Najpierw bowiem trzeba obmyślić sposób jak do owego walenia (swoją drogą niezwykle satysfakcjonującego) doprowadzić, najlepiej samemu zanadto nie obrywając.

System opiera się na niezwykle prostych zasadach. Przykład? Zagrałem kiedyś bitwę z kumplem, który nie miał pojęcia, co kryje się pod enigmatycznym pojęciem „gra bitewna”. Po pięciu minutach wprowadzenia (w skrócie: gry bitewne to takie, w których dwójka zawodników pochylając się nad stołem i ściskając w spoconych dłoniach kości sześcienne, rozgrywa wyimaginowane bitwy za pomocą malutkich figurek”  ), oraz kolejnych dwudziestu spędzonych na tłumaczeniu zasad mogliśmy przystąpić do gry.

W WM&H nie ma jednostek niegrywalnych. Każdej można z powodzeniem użyć w bitwie, jeśli tylko mamy pomysł na konkretne wykorzystanie danego wojownika. Oczywiście na turniejach pewne modele są bardziej popularne od innych, jednak wynika to raczej z lokalnych „meta” niż stanu faktycznego.

Na koniec pytanie: czy warto zainteresować się systemem Warmachine & Hordes? Ja zainteresowałem się i absolutnie tego nie żałuję. Jeśli macie dość stagnacji spod znaku Games Workshop, lub po prostu szukacie odskoczni od wielkich batalii, a ponadto cenicie sobie szybkość i widowiskowość rozgrywki, proste zasady oraz potężny klimat, Wojenna Maszyna oraz Hordy są przeznaczone właśnie dla Ciebie.

PS. Gratki w przypadku tego artykułu należą się dwóm osobom:

• Luckerowi, za dopasowanie rozmiaru zdjęć w artykule i motywacje do napisania artykułu.

• Miwegowi, za zainteresowanie mnie systemem Warmachine & Hordes, pomoc w kwestiach merytorycznych związanych z artykułem, oraz wiele rozegranych bitew  Dzięki!

9) Przydatne linki.

• http://warmachina.home.pl/forumik/index.php (ogólnopolskie forum WM&H),

• http://privateerpress.com (strona Privateer Press- wydawcy WM&H),

• http://www.mediafire.com/?byk5m2rkbmm (zasady podstawowe Warmachine, przetłumaczone na język polski),

• http://privateerpress.com/warmachine/the-game (zasady podstawowe Warmachine w języku angielskim),

• http://www.filestube.com/7b065fc0b4d3bd5203e9,g/WM-MkII-Cards-0.html (karty Warmachine mk2),

• http://privateerpress.com/hordes/the-game (zasady podstawowe oraz karty do Hordes),

• http://www.forwardkommander.com (strona do tworzenia rozpisek WM&H),

• http://battlecollege.wikispaces.com (strona z opisem armii w języku angielskim).