Raporty bitewne

Dni Fantastyki – od dłuższego czasu zbierałem się w sobie, żeby się w końcu pojawić na tym (jak mi wielokrotnie opowiadano) najbardziej prestiżowym solowym masterze w naszej lidze. Pomijając już sam bajer jakim jest filmowy certyfikowany miecz najważniejszym elementem DF’ów jest ich pokaźna frekwencja – związana jak mniemam z tym, że jest to czas najbardziej optymalny zarówno dla uczniów, jak i studentów.

23-24 Stycznia 2010 roku odbyl sie 8 juz UKGT. Niestety reprezentacja Polski z 7 graczy spadla tylko do 2, wiec zadanie utrzymania mistrzostwa w naszym kraju stalo sie nagle zdecydowanie trudniejsze. Przed Wami raport pewnego Polaka...

Technicznie rzecz biorąc lokal zaczynać się miał w okolicach godziny 10:00, niemniej Ven uznał za stosowne o 4:30 napisać do mnie prośbę o pieszego Undyinga, czym obudził mnie złoszcząc przy tym niemiłosiernie - muszę jednak pamiętać, że są ludzie o zerowym wyczuciu chwili...

Trochę ponad trzy godziny później obudziłem się, ogarnąłem i podreptałem na przystanek busa do Poznania. Śniegu było, co niemiara, ale na szczęście udało mi się dotrzeć do Barda na czas. Jak zawsze byłem przed wszystkimi, więc po dotarciu Geigera poukładaliśmy stoły i makiety, z czasem zaczęli pojawiać się pierwsi gracze. Machina turniejowa ruszyła pełną parą, zaczęły się zapisy, dyskusje na aktualne LotR'owe tematy i małe wymiany handlowe. Swoją drogą - wiecie jak głupio stracić 50 zł? Spytajcie Ven'a ;)

Witam,

Zafascynowani z Darulusem nowym systemem, jakim z całą pewnością nadal jest w naszym kraju „War of the Ring”, rozegraliśmy kolejną bitwę, gdzie w odwiecznej walce armie Dobra i Zła starły się na polu bitwy. Jak potoczyły się losy tego pojedynku? Zapraszam do lektury niniejszego artykułu.

Pakując się na wyjazd, jak co roku zabrałem ze sobą sporą liczbę figurek. Dzięki wyjazdom z figurkami udało mi się zakorzenić miłość do naszego systemu kilku młodym ludziom, którzy co rocznie przybywają do Grynwaldu, m.in. Piotrkowi – synowi właścicieli. Wyjeżdżając dwa lata temu zapowiedziałem na pożegnanie Piotrowi, że następnym razem jak przyjadę rozegramy mega bitwę. Minęły dwa lata od mojej ostatniej wizyty i w międzyczasie został wydany podręcznik „War of the Ring”, który znacząco zmienił nie tylko mój punkt widzenia na Lotra. Niewiele się namyślając spakowałem kilkadziesiąt podstawek pod kompanie, dwie armie po jakieś 800 pkt. Dobra i Zła, stół bitewny firmy Citadel, pożyczony od Dominika ze Starego Świata i dawaj na wyjazd.

W końcu zacząłem grać w WotR-a i jestem z tego bardzo zadowolony. Co prawda graliśmy z Kalinsem bez magii (takie nasze samoograniczenie z powodu naszego lenistwa intelektualnego), niemniej jednak gra dała sporo satysfakcji, pomijając sam jej wynik. Należy podkreślić, że znajomość zasad gry to podstawa. Dla mnie znającego język angielski raczej kiepsko, poznanie zasad było prawdziwą męczarnią, wszystko jednak skończyło się dobrze dzięki mozolnemu studiowaniu podręcznika.