Raporty bitewne

Armia Leśnych Elfów :

Thranduil

Legolas ,Książę Mrocznej Puszczy

12x Leśny Elf

12x Leśny Elf z Włócznią Leśnych Elfów

9x Leśny Elf z łukiem

3xPieśniarz

Rumil

3x Gwardzista Caras Galadhon

5x Galadhrim z tarczą i włócznią

2x Rycerz Galadhrimów z tarczą

3x Leśny Elf z łukiem

Armia Dol Guldur :

Khamul

Szaman Orków

Królowa Pająków

Kasztelan z Dol Guldur z Ostrzem Morgulu

6x Czarny Gwardzista Barad-Dur

12xOrk z tarczą

16xOrk z tarczą i włócznią

8x Wielki Ork z Dol Guldur

16x Ork Tropiciel

Królowa Pająków

Przywódca Dzikich Wargów

6x Dziki Warg

Zasady specjalne :

Leśne Elfy:

Obrońcy Drzewa-każde Leśny Elf posiada darmową broń miotaną. Jest to związane z unikalnym wyszkoleniem swych podwładnych przez samego Thranduila.

Królewski majestat- Thranduil jako Król Elfów z Mrocznej Puszczy wzbudza strach w swoich wrogach.

Jest on traktowany jakby posiadał zasadę Terror oraz podwojony Stand Fast.

Święte Drzewo- Na środku stołu stoi Święte Drzewo Elfów z Mrocznej Puszczy , jest ono szczególnie czczone przez swoje właściwościowości lecznicze. Legenda głosi ,że w młodości Thranduil został ciężko ranny w potyczce ze sługusami Saurona. Udało mu się jednak uciec z pola bitwy. Brocząc krwią tułał się po lesie. Czując ,że opada z sił usiadł pod drzewem i zasnął. Następnego dnia rana znikła ,a on sam czuł się świetnie.

Wszystkie modele leśnych elfów w zasięgu 6’ od Drzewa ignorują wszystkie zadane im rany.

Gdy sojuszniczy model zostanie zraniony rzuć k6 ,na 6 model nie zwraca uwagi na zadane mu obrażenia. Ponadto otrzymuje modyfikator +1 do męstwa w obrębie 6”

Posłaniec Pani Galadhrimów- Rumil jako posłaniec samej Galadriel otrzymał od niej błogosławieństwo pozwalające mu na zrobienie dowolnej Heroicznej akcji raz na turę

Dol Guldur:

Plugawe Potomstwo- Jak wszystkim dobrze wiadomo Królowa Pająków oraz innych „zwierząt” ma niezliczone potomstwo, jednak dzieci tejże Królowej to roje małych pajączków chcące tak bardzo zasmakować w elfie krwi , że gdy jeden z nich zginie na jego miejsce pojawia się od razu nowy. Królowa Pająków otrzymuje możliwość darmowego wypuszczania rojów ,jednak ich liczba na polu bitwy nie może przekraczać trzech. Może ona wypuścić maksymalnie jedno potomstwo na turę. Ponadto działa jak sztandar na 3” na całe swoje potomstwo oraz wszystkie „bestie” Dol Guldur (dzikie wargi, pająki i nietoperze)

Pajęczyny – Model ,który wchodząc do lasu rzuci na k6 „1” nie rusza się do końca tury

Niekończąca Horda- za każdy zabity model dowódca strony zła rzuca k6 ,na 5+ model powraca na pole bitwy w postaci orka w strefie rozstawienia gracza armii zła

Sługus- Khamul może „używać” Kasztelana jako podmiotu do rzucania czarów

Wsparcie- Od 3 tury gracz armii zła rzuca k6 ,w 3 turze posiłki wchodzą na „6” ,w następnej na „5” itd. Mogą być one wystawione 6” od dowolnej krawędzi.

Cele:

Dla strony dobra:

-Obronić Święte Drzewo

-Zabić Khamula

Dla strony zła:

-Zabić wszystkie Leśne Elfy oraz Thranduila

Plansza:

48cali x 48cali

Rozstawienie początkowe:

-Siły zła rozstawiają się 6” od krawędzi

-Siły dobra rozstawiają się 8” wokół Świętego Drzewa ,które stoi na środku stołu

Przebieg bitwy:

Tura Pierwsza i Druga

-Strzelać bez rozkazu! –krzyczał Legolas na nowo napinając cięciwę swego pięknie wykonanego łuku-Celujcie w szpary między zbroją tego plugastwa!

Nad całym polem bitwy świszczały strzały. Obie armie starały się zabić jak najwięcej wrogów.

Obrońcy Świętego Drzewa uformowali szyk bojowy i oczekiwali na zbliżającą się hordę.

Natomiast armia z Dol Guldur pędziła w kierunku szyjących do nich elfów.

Szamanowi orków udało się przyzwać tajemne moce ,które dopomogą w pokonaniu znienawidzonych długouchych.

Straty po I i II turze:

- 7orków

-3 elfów

Tura Trzecia

- Naprzód orkowe ścierwa! Naprzód bo nie ręczę za sssiebie! –wykrzykiwał Khamul chcąc zmusić swoich podwładnych do szybszego biegu.

-Ojcze! Za tą hordą orków skrywa się Wielka Pajęczyca! –z przerażeniem wykrzyknął Legolas.

Nic nie mówiąc Thranduil napiął łuk ,dobrze przymierzył i z ledwie słyszalnym świstem wypuścił strzałę, która wbiła się z impetem w kosmate cielsko potwora. Pająk zatoczył się i padł bez tchnienia.

Straty po III turze:

-7 orków i Królowa Pająków

-1 elf

Tura Czwarta i Piąta

Obie armie starły ze słyszalnym szczękiem żelaza. Lepiej wyszkolone elfy krótkimi cięciami zabijały kolejnych wrogów . Jednak orkowie nadrabiali ten brak liczebnością oraz pancerzem ,którego próżno było szukać u elfów.

Były to pierwsze tury walk . Los chciał by rozpoczęły ją elfy. Dało to im rzucenia swoimi zabójczymi sztyletami raniąc przy tym kilku orków. Gdy rozpoczęła się faza walk Rumil zadeklarował heroiczną walkę ,w której pozbawił życia aż czterech wrogów.

-Wysssę ci duszę… -wysyczał spod ciężkiego hełmu Kasztelan-Dla mnie nie jesssteś żadnym królem ,tylko marnym ssstworzeniem…

W tej turze Kasztelan z Dol Guldur pierwszy raz zranił Thranduila .Jednak szczęście sprzyjało dowódcom armii dobra. Udało im się obronić przed ranami punktami przeznaczenia.

Warto wspomnieć ,że dzięki zasadzie „Niekończąca się horda” do szeregów armii z Dol Guldur powróciło aż 9 orków.

Straty po IV i V turze:

-9 orków

-11 elfów

Tura Szósta

-Kiedy wreszcie przybędzie ten głupi wilczur i jego hołota …sssss….-z nieukrywanym zdenerwowaniem zadał sobie pytanie Khamul. Wiedział ,że jeśli posiłki nie nadejdą szybko pokonanie elfów stanie się niemal niewykonalne.

Błagania Nazgula zostały wysłuchane, bo oto w tej turze armia Mrocznego Pana otrzymały posiłki składujące się z sześciu dzikich wargów, ich przywódcy , oraz świeżo wybranej Królowej Pająków .

Widząc nowoprzybyłe wsparcie dla wrogów Rumil wraz ze swoją świtą ruszył by powstrzymać ich od wdarcia się na tyły Obrońców Świętego Drzewa.

-Naprzód! Nie pozwólcie im się przedrzeć!- krzyczał posłannik Galadriel zabijając przy tym kolejnego orka.

Straty po VI turze:

-6 orków

-4 elfów

Tura Siódma

W orków wstąpiły jakby nowe siły. Być może była to sprawka szamana ,który na tyłach armii rzucał mroczne zaklęcia. Tak czy inaczej wojownicy z Dol Guldur zaczęli zabijać coraz więcej elfów.

Szala zwycięstwa przechyliła się na te kilka chwil na stronę armii zła.

Tura ta była bardzo owocna dla armii zła. Podczas jej trwania zginęło wielu elfów ,a sam Thranduil otrzymał kolejne dwie rany od Kasztelana z Dol Guldur. Jednak szczęście było po stronie dowódców armii dobra - Święte Drzewo po raz kolejny uratowało Króla Leśnych Elfów przed niechybną zgubą.

Straty po VII turze:

-3 orki

- 8 elfów

Tura Ósma

Bitwa przerodziła się w krwawą jatkę . Siły Mrocznego Pana straciły Królową Pająków ,która pędziła w kierunku Świętego Drzewa. Na jej nieszczęście swym doskonałym wzrokiem dojrzał ją Legolas. Napiął cięciwę łuku i jednym zabójczym strzałem odebrał życie władczyni pająków.

Chwilę po stracie Pajęczycy ,ze światem żywych pożegnał się również Kasztelan z Dol Guldur.

Ten groźny wróg zginął otoczony przez kilku Elfów i ich Król,.

-Zapłacisz mi za to! Jeszcze sssię ssspotkamy ,a wtedy pożałujesz ,dnia ,w którym sssię narodziłeś! -ostatkiem sił wysyczał konający Kasztelan.

Straty po VIII turze:

- 5 orków oraz Królowa Pająków i Kasztelan z Dol Guldur

- 4 elfów

Tura Dziewiąta i Dziesiąta

Sztylety i lśniące ostrza elfów powalały na ziemię nawet najlepiej wyszkolonego orka. Armia zła malała w mgnieniu oka.

Oczom Thranduila ukazał się Jeden z Dziewięciu, ten ,który pałał tak wielką nienawiścią do władcy lasu. Król zaczął biec wraz z kilkoma gwardzistami w stronę Upiora. Po chwili zaciętej walki ostateczny cios należał Do Pana Elfów. Khamul- najwaleczniejszy sługa swego Pana, budzący grozę w sercach swych wrogów poległ ,wydając złowieszczy pisk ,który dało się słyszeć na całym polu walki.

Straty po IX i X turze:

-6 orków oraz Khamul

-4 elfów

Tura Jedenasta i Dwunasta

Wśród orków zapanowała chwilowa cisza… Strata dowódcy armii zasiała w nich niepewność o pomyślne zakończenie bitwy. Jednak tę chwilę przerwały okrzyki szamana.

-Zabić ich! Wybić ich co do nogi! Jeśli któryś z was zacznie uciekać rozerwę go na strzępy!

Skutek walk pomiędzy plugawymi sługusami Saurona, a wojownikami z Mrocznej Puszczy był możliwy do przewidzenia. Orkowie wraz z Szamanem oraz Przywódcą Dzikich Wargów ginęli pod szybkimi ciosami elfickich glewii. Wynik boju był już praktycznie rozstrzygnięty…

W tej już powoli wyjaśniającej wynik bitwy turze można było stwierdzić ,że siły Mrocznego Władcy słabły z każdą stoczoną przez orka walką.

Straty po XI i XII turze:

- 5 orków oraz Szaman orków i Przywódca Dzikich Wargów

- 5 elfów

Tura Trzynasta

Na polu walki pozostało kilku orków ,którzy widząc śmierć Szamana rzucili się do ucieczki by ratować swoje i tak już nic nie warte życie.

-Nie pozwólcie im uciec tym parszywym poczwarom! –krzyczał Król Elfów rzucając się na jednego z nich

Była to ostatnia tura walki ,przyniosła ona śmierć ostatniej ostałej garstce orków.

Straty po XIII turze:

- 2 orków

- 0 elfów

Zza konarów drzew wyjrzało słońce ,które jakby wraz z dziećmi lasu cieszyło się z pokonania armii Mrocznego Władcy. Rozświetliło ono polanę ,na której leżały sterty ciał –elfów i orków.

Bitwa ta na zawsze wpisała się do kart historii jako wielkie zwycięstwo odniesione nad sługusami Saurona. Przyniosła ona wieloletni spokój dla elfów oraz wszystkich żyjących w Mrocznej Puszczy istot…

Podsumowanie:

Podziękowania:

-Dla Arfy oraz Gandalfa za rozegranie bitwy ze mną

-Dla Quika za zrobienie zdjęć

-Dla pewnej pani ,która magicznym dla mnie sposobem ulepszyła oraz zmniejszyła format zdjęć ;)

-Dla sklepu Bard za udostępnienie makiet

Fingon