Raporty bitewne

Jeżeli chodzi o mnie (Kalins), to do finału wybrałem cztery rozpiski: Offa, BlackMista, Vena i Welsha – ostatecznie zdecydowałem się na rozpiskę Welsha, biorąc pod uwagę jej mnogość bohaterów i liczebność armii. Z tego co mówił mi Darulus, jego decyzja wahała się pomiędzy rozpiską Ajasa i Lurtz15. Finalnie wybrał rozpiskę Lurtza15.

Rozpiskowcy, czyli Lutz 15 i Welsh otrzymują T-shirty Mitrila – w tej sprawie proszę o kontakt na pm. Gratulacje!

Teraz czas na krótką fotorelację i odpowiedzenie na pytanie, czy i w czyje ręce idzie diorama „The fate of the Witch-king”, czy też pozostanie w skarbcu Mitrila do kolejnego konkursu

Generalnie możemy powiedzieć, że była to naprawdę wspaniała bitwa. Nowy stół bitewny (przygotowany przez Darulusa), duże armie i ciekawy scenariusz – czego można chcieć więcej? Zacznijmy jednak od kwestii najistotniejszej. Z szeregu bardzo ciekawych rozpisek wybraliśmy jak wiecie dla dobra – rozpiskę Welsha, natomiast armią zła stała się rozpiska opracowana przez Lurtza15. Niestety, obie armie wymagały nieznacznych modyfikacji. W armii zła nie można było wystawić WK na koniu, gdyż takiego nie posiadam (wystąpił więc WK pieszo za to w koronie Morgulu – ku mojemu zadowoleniu). Natomiast Kalins zapomniał powiedzieć mi przed wyjazdem, że potrzebuje dodatkowego topornika z Lossarnach, więc zastąpił go piknierem. Trudno, jednak mając na uwadze nasz ograniczony czas i tak bardzo cieszyliśmy się że do bitwy doszło. Wyciągnęliśmy wnioski z tej bitwy i na pewno, przy kolejnej edycji naszego konkursu będziemy restrykcyjnie podchodzić do jakości przygotowywanych rozpisek. Na przyszłość prosimy uniżenie, bardziej przejmować się zaprezentowanymi listami armii, dlatego, że od kolejnej edycji będziemy z miejsca eliminować te rozpiski, które są niezgodne z zaprezentowaną listą armii. Po dokładnym sprawdzeniu nadesłanych rozpisek, należy nadmienić, że w prezentowanych armiach było szereg nieścisłości, jednak doszliśmy obaj do wniosku, że liczy się dobra zabawa, a nie aptekarska dokładność, którą jednak zastosujemy przy kolejnej odsłonie.

Raz jeszcze serdeczne dziękujemy za nadesłane Waszych przemyśleń i musimy przyznać, że bardzo nam się spodobał system, w którym musimy coś wybierać. Zapewniamy Was, że jest to niezmiernie trudne, ale zarazem bardzo ciekawe i na pewno uatrakcyjnia całą naszą zabawę żołnierzykami. Zatem następny taki konkurs jest murowany. Jednak armie w nim użyte będą zupełnie inne, zmieni się także limit punktowy – zobaczycie, mam nadzieję, - nową edycję już niedługo ... .

Ok. – wracajmy do naszej bitwy. Armia dobra miała 96 modeli, a armia zła 100 – zatem nie było po stronie Mordoru przewagi liczebnej. O wyniku bitwy zadecydować miały więc umiejętności dowódcze, no i oczywiście szczęście.

Rzuciliśmy kości i wylosowaliśmy następujący scenariusz:

To the Death

Strefa rozstawienia:

Każdy z graczy rzuca k6, następnie ten, który uzyskał wyższy wynik wybiera krawędź stołu i wystawia się jako pierwszy. Drugi gracz wystawia swoją armię na przeciwnej krawędzi.

Gracz, który rozstawia się jako pierwszy wybiera połowę modeli swojej armii (ułamki w górę) i rzuca kostką. Na 1-3 wystawia się w do 3 cali od krawędzi, na 4-6 wystawia się w pasie między 18 a 24 calem od krawędzi stołu. Następnie przeciwnik robi tak samo ze swoją połową armii. Po czym gracze powtarzają czynność z resztą swojej armii w ten sam sposób.

Cel scenariusza:

Całkowita likwidacja armii przeciwnika.

Gra kończy się po upływie czasu tj. 4 godzin (ostatnia turę kończymy do końca) lub gdy na stole nie pozostał żaden model przeciwnika.

Punktacja:

Major Victory: całkowite wybicie przeciwnika, a Twoja armia nie jest złamana.

Minor Victory: całkowite wybicie przeciwnika, a Twoja armia jest złamana

Szanowni, zapraszamy Was na fotorelację z omawianej bitwy, okraszonej zdjęciami. Mamy nadzieję, że ten system raportowania bitew (obok tych klasycznych opisów), przypadnie Wam do gustu.

Widok pola bitwy. Po kilku latach grania mieliśmy już lekko dosyć zielonej trawki i Darulus przygotował nowy stół, który imituje szary bruk. Bardzo fajnie prezentowały się na nim figurki, o czym przekonacie się dalej.

Rozmieszczenie armii, Kalins wylosował za pierwszym razem 4, natomiast za drugim 3, zatem musiał podzielić swoja armię. Darulus, niestety (liczyliśmy, że będzie to co najmniej jedna 4) wylosował za każdym razem 1-3, więc jego siły wystawiły się na krawędzi stołu w pasie 3 cali. No cóż, bitwa naszym zdaniem, dzięki takiemu losowaniu, straciła na dramaturgii – mieliśmy nadzieję, że przynajmniej połowa naszych armii spotka się na środku pola bitwy.

Marsz ku walce, Shadow Lord Darulusa stracił już konia z ostrzału Rangerów - zaczęło się więc dla zła nienajlepiej….

Widok od strony Kalinsa, widać silne centrum składające się z falangi lenników, która przygotowuje się do morderczego starcia z Morannonami.

Ostra szarża KoMT, na lewej flance Kalinsa, jednak szeregi morannonów dają odpór. Kontrszarża warga na Faramira, który nota bene był przez całą reszte bitwy paraliżowany przez Nazgule, chociaż bitwę przeżył.

Bitewny gąszcz, w którym wspaniale prezentują się piki lenników.

Udany duet, Shadow Lord i Dark Marshall - szczególnie ten pierwszy okazał się znakomitym bohaterem, mimo utraty wierzchowca. Dzięki jego zdolnościom ostrzał Rangerów, był praktycznie zniwelowany.

Zacięta walka w centrum do końca pozostała nierozstrzygnięta i szala przechylała się raz na jedną, raz na drugą stronę – pod koniec bitwy widać było przewagę Mordoru.

Tym razem prawe skrzydło Kalinsa - elitarna kawaleria Dol Amroth i Rohanu uwikłana w walce z orkami.

Następny bohater tej bitwy to Orc Taskmaster. Naprawdę kapitalna jednostka podarował bohaterom Mordoru co najmniej 5 punktów potęgi.

Falanga lenników stoi twardo i trudno ją złamać. Jedyna szansa to jej oskrzydlenie, ale Mordor ma za mało kawalerii.

Widok z lotu ptaka na pole bitwy, na lewym skrzydle WK, który w koronie Morgulu jest bardzo dobry w walce w ręcz (poza koroną posiada 3M, 15W i 2F).

Mordor zaczyna zdobywać przewagę, wkrótce polegnie ostatni KoMT na lewej flance.

Elitarną kawalerię z F4 jest trudno pokonać mimo znacznej przewagi liczebnej.

Ulubieniec Darulusa bezimienny kapitan morannonów, sprawca śmierci Madrila oraz co najmniej pół tuzina lenników! Przodownik walki wręcz!

Dobosz w akcji. Naprawdę niezastąpiony w każdej rozpisce Mordoru – dzięki jego zdolnościom Mordor fruwał po planszy, co w dużym stopniu paraliżowało możliwości.

Gothmog „Wielki” był ze wsparciem Orc Taskmastera i Nazguli bezkonkurencyjny. Jeszcze jedna tura i padłby Forlong. Ale czas jest nieubłagany jest godzina 02.07 co oznacza koniec ostatniej tury, a zarazem całej bitwy!

Koniec bitwy, zauważalna przewaga Mordoru (dobru pozostało bodajże 52 figurki), niemniej jednak zgodnie z zasadami LOME mamy remis!

Podsumowując naszą bitwę z użyciem Waszych rozpisek, trzeba sobie powiedzieć, że bitwa była rewelacyjna i oby więcej takich. Dla takich starć naprawdę warto zbierać i malować figurki :).

Niestety mieliśmy remis. Mimo, że naprawdę staraliśmy się, aby rozstrzygniecie zapadło i graliśmy odważnie i do przodu (nawet Kalins zwykle taktycznie ostrożny), po połączeniu swojej armii, runął niczym husaria do przodu. Musimy zauważyć, że dotychczasowa potęga armii Dol Amroth, napotkała godnego rywala – Mordor wsparty nowymi jednostkami z ostatniego dodatku, jest naprawdę bardzo groźną armią

Nagroda przechodzi na następny konkurs, raz jeszcze dziękujemy za udział w konkursie, zwycięzcom gratulujemy koszulek (Welsh i Lurtz15) i już teraz zapraszamy na kolejną edycję konkursu „Zbuduj rozpiszę dla Oldboya”.

Pozdrawiamy

Kalins&Darulus