Mitrilowa studnia

Mając 6 lub 7 lata wraz z Mamą i bratem chrzestnym obejrzałem w Radomskim kinie „Bałtyk” pierwszą część starej trylogii, czyli „Gwiezdne Wojny: Nowa Nadzieja” i przepadłem. Do dzisiaj pamiętam scenę ataku szturmowców imperium na statek księżniczki Lei Oregano (sprawdzić) i legendarną już scenę pojawienia się w ciemnych drzwiach Lorda Vadera z charakterystycznym oddechem, czy też bitwę Rebelii i Imperium na zamrożonym płaskowyżu planety Hoth. Zostałem fanem Gwiezdnych Wojen i chociaż lata upływały, to film dla mnie się nie zestarzał. Później pojawiły się pierwsze trzy części gwiezdnej sagi i chociaż naszpikowane nowoczesną techniką filmy robią wrażenie, to o miłości z mojej strony mówić nie mogę.

Świat Gwiezdnych Wojen towarzyszył mi od dzieciństwa, a to w postaci filmów, komiksów, czy tak trudno wtedy dostępnych plastikowych modeli. Jednak jako fan żołnierzyków zawsze boleśnie odczuwałem brak figurek, aby móc toczyć z kumplami zaciekłe wojny.

Lata minęły, aż razu kolejnego spotkałem mojego przyjaciela (maksymalny fan Star Wars), który miał ze sobą „booster” (pudełko) z figurkami z nieznanego mi wówczas systemu bitewnego... Tak rozpoczęła się kilka lat temu moja znajomość z nowym systemem bitewnym, czyli Star Wars Miniaturek.

Figurki

Kupując „booster” z 7 figurkami Star Wars otrzymujemy natychmiast gotowe do gry figurki, ponieważ figurki są od razu zamontowane do okrągłych podstawek i pomalowane. Oczywiście, sam malując muszę dokonać oceny poziomu malowania figurek Gwiezdnych Wojen i dokonać porównania pomiędzy naszym systemem a Star Wars. Tu trzeba powiedzieć sobie szczerze - poziom malowania figurek SWM jest słaby w porównaniu do średnio malującego malarza Lotrowego, chociaż muszę przyznać, że coś w tej mierze drgnęło wraz z pojawieniem się kolejnych dodatków. Nadal jednak nie ma porównania do naszych modeli ze Śródziemia. Podobnie ma się sprawa ze szczegółowością modeli – tu Lotrowe figurki biją na głowę ze świata Gwiezdnych Wojen. Pozytywnym aspektem malowania jest to, że figurki SWM rzadko spotykane (o tym później), mam wrażenie, że są lepiej i bardziej starannie pomalowane.

To co może wydawać się wadą Star Warsowych figurek, czyli poziom malowania, może też stanowić ich niezaprzeczalną zaletę - są one gotowe do natychmiastowej gry i praktycznie niezniszczalne. Tak tak, przyznajcie sami ileż to razy zabierając ze sobą najlepiej spakowaną walizkę z Lotrowymi figurkami ze smutkiem obserwowałem później ułamane włócznie, pogięte metalowe kopie, mieczy, czy też odpryskniętą farbę. A figurki SW, pakujesz do pudełeczka (możesz je spokojnie dopchnąć) i wyjmujesz w stanie nienaruszonym – kombinacja plastiku z gumą daje komfort przewożenia figurek w najbardziej nawet do tego nie sprzyjającym opakowaniu. Star Wars Miniatures, to idealny system na wyjazdy, podróże, na kolejne Lotrowe turnieje, gdzie wieczorem chcąc odetchnąć od wyczerpujących manewrów, możesz w szybki i komfortowy sposób rozegrać starcie pomiędzy Imperium i Rebelią.

Serce systemu

Mogę śmiało powiedzieć, że SWM nie jest systemem stworzonym do rozgrywania epickich bitew, starć z użyciem mas wojsk. To typowy „skirmishowy” system, gdzie na planszy walczy się z udziałem kilku, góra kilkunastu figurek. Cechą charakterystyczną tego systemu jest to, że walki toczy się dość szybko i 15 minutowe starcie nie powinno być dla nikogo zaskoczeniem.

Moim zdaniem SWM nie jest skomplikowanym systemem jeśli chodzi o przyswojenie zasad i po lekturze skróconych zasad (2 strony tekstu), każdy gracz będzie spokojnie mógł stoczyć swoją rozgrywkę. Jest to idealny system na szybką i dynamiczną rozgrywkę.

Fazy

Podobnie jak w Lotrze, tak i w SWM gra się w systemie fazowym, czyli wykonania określonych czynności w określonej fazie. Co ciekawe, mając pierwszeństwo dany gracz w swojej fazie nie rusza się wszystkimi figurkami (co ma miejsce w Lotrze), lecz akcję wykonuję się maksymalnie dwiema figurkami. Następnie przeciwnik może ruszyć się dwiema swoimi figurkami itd. aż do wykorzystania ruchu dla wszystkich jednostek. Dla bardziej zainteresowanych podaję co w swojej fazie może uczynić figurka:

1. Poruszyć się do 6 pól i wykonać atak; lub

2. Wykonać atak i poruszyć się do 6 pól; lub

3. Poruszyć się do 12 pól (nie może wykonać ataku)

Atak

Kiedy postać atakuje, wybiera ona przed atakiem jedną z postaci przeciwnika jako cel i wykonuje następujące kroki:

1. Rzuca kostką 1d20 i dodaje wyrzuconą wartość do ataku postaci (Attack)

2. Jeśli uzyskana wartość jest, co najmniej równa wartości obrony wroga (Defense), to postać ta jest trafiona

3. Jeśli atak się powiódł, to od punktów obrażeń postaci atakowanej (Hit Points) odejmuje się liczbę punktów Damage atakującego. W przypadku, gdy liczba punktów obrażeń spadnie do 0, to postać jest pokonana i usuwana z planszy.

Moim zdaniem jest to naprawdę prosty i jasny system rozstrzygania o zwycięstwie w walce, co może stanowić o całkiem sporej popularności omawianego systemu.

Poza wyrzutem kości należy wziąć pod uwagę takie elementy jak linia wzroku do zweryfikowania, czy widać przeciwnika, czy nie, osłony, które może użyć zaatakowany do podwyższenia swojej wartości obrony (Defense) itp. modyfikatory.

Dla przykładu podaję system trafiania: Żołnierz Imperium (Attack: + 6) strzela do pilota Republiki (Defense: 14). Gracz prowadząc Imperium rzuca k20 i otrzymuje wynik 10. Do otrzymanego wyniku dodaje umiejętność ataku piechociarza Imperium + 6 i tym samy jego łączny wynik to : 16. Obrona pilota Rebelii wynosi 14, jednak stojąc za przeszkodą zwiększa się o 4, do łącznej wartości 18. Ponieważ wynik strzału żołnierza Imperium wyniósł 16 i jest niższy od obrony pilota, tym samym pilot przeżył ostrzał. Proste – nieprawdaż?

Efekty specjalne, czyli Moc i inne fajerwerki

Mnogość postaci w świecie Gwiezdnych Wojen powoduje, że istnieje mnóstwo figurek, które mają swoje charakterystyczne i unikalne umiejętności. Dowódcy m.in. mogą dodawać swoim żołnierzom zdolność lepszego celowania, krycia się itp. Łowcy nagród mają specjalne umiejętności w likwidowaniu określonych bohaterów i przykładów można by mnożyć. Jednak tę najważniejszą umiejętnością jaką posiadają wybrane figurki jest Moc („May the force be with Youy”). Można powiedzieć, że moc to takie skrzyżowanie migtów i willi z Lotra. Aby postać mogła użyć mocy musi poświęcić odpowiednią liczbę punktów mocy. Po wyczerpaniu wszystkich punktów mocy, postać nie może używać więcej mocy do końca pojedynku. Postać może użyć mocy tylko raz podczas swojej tury. Oprócz mocy znajdujących się na karcie postaci, postać może poświęcić 1 punkt mocy na:

• Reroll: postać może powtórzyć rzut kostką, lub zachować jej wynik

• Move faster: postać może poruszyć się o 2 dodatkowe pola

Rycerz Jedi naszpikowany mocą, naprawdę potrafi siać spustoszenie w szeregach Imperium...

Tereny

Cechą charakterystyczną omawianego systemu jest to, iż jest rozgrywany na określonych planszach, a figurka porusza się po naniesionej na planszy siatce składającej się z kwadratów. Dla mnie, jako miłośnika Lotra odtwarzanie bitew na terenie, który w pewnym sensie odzwierciedla prawdziwy teren stanowi wielką przyjemność. Dlatego grając w SWM pewną trudność sprawia mi, że linie narysowane na planszy oznaczają ściany, drzwi itp. Po pewnym czasie człowiek się przyzwyczaja, jednak na początku nie było mi łatwo. Z drugiej zaś strony planszę można schować do torby i szybko użyć jej jeśli chce się pograć – jest to niemożliwe z naszym systemem. Plansze najczęściej odwzorowują miasta, bazy, wnętrza potężnych okrętów itp. i należy przyznać, że wykonane są staranne i z pomysłem, co przedłuża zainteresowanie grą. Ponadto typ terenu można łatwo rozpoznać po kolorze obramowania pola i tak dla przykładu:

Ściany (czerwony): Blokują linię wzroku i poruszanie.

Niskie obiekty (zielony): Poruszanie po polu z niskimi obiektami kosztuje podwójnie oraz pola te zapewniają osłonę..

Zagłębienia (pomarańczowy): Blokują one możliwość poruszania, ale nie blokują linii wzroku i nie dają osłony.

Drzwi (niebieski): Zamknięte drzwi traktuje się jak ściany, natomiast otwarte nie wpływają na rozgrywkę. Drzwi są zamknięte dopóki jakaś postać na końcu swojej tury nie będzie znajdować się na polu sąsiadującym z drzwiami. Drzwi pozostają otwarte dopóki jakakolwiek postać przebywa na polu z nimi sąsiadującym. 

Podsumowując

Star Wars Battle Miniature, to ciekawy i przy tym nieskomplikowany system bitewny. Dla fanów Star Wars pozycja obowiązkowa, dla graczy innych systemów może stanowić ciekawą odskocznię od szeregów Easterlingów, czy hord Chaosu. Trzeba przymknąć oko na malowanie figurek Star Wars i po prostu cieszyć się grą w świecie Lorda Vadera i Luka Skywalkera.

Sam system nie jest drogi, ponieważ za 48 zł. otrzymamy 6 figurek (3 Rebelii i 3 Imperium), planszę, znaczniki i kości do gry – jednym słowem tzw. „starter”. Figurki kupuje się w tzw. „Boosterach”, czyli pudełeczku z 7 figurkami. Tu ciekawostką jest, że mamy cztery rodzaje figurek spotykanych w pudełeczkach, czyli:

Common – często spotykane – piechota Rebelii, Imperium – generalnie szeregowe jednostki;

Uncommon – rzadziej spotykane jednostki np. kapitanowie, mniejsi bohaterowie

Rare – rzadko spotykane figurki

Vary rare – bardzo rzadko spotykane figurki, jak. Np. najsłynniejszy z łowców galaktyki – Boba Fett. Kupując pudełko odczuwasz pewnego rodzaju emocje, bo nie wiesz co znajduje się w środku.... Jednak tak jak w przypadku Lotra, najczęstszą możliwością zakupu interesujących figurek jest Allegro lub wizyta na forach poświęconych SWM.

Ogromną zaletą gry jest to, że można wrzucić planszę do plecaka, figurki do byle jakiego opakowania i grać przy każdej wolnej chwili. Może warto wypróbować po którymś z Lotrowych Turniejów gry w SWM – ja polecam.

To tyle z mojej strony – w kolejnej odsłonie przybliżę Wam pochodny system „Star Wars Starship Battle”, czyli bitwy w kosmosie.

Tymczasem zakładam biały strój szturmowca, biorę ciężki blaster i ruszam do boju o bazę na Hoth.

Pozdrawiam,

Kalins

Źródła i linki:

Skrót zasad z dodatku „Rebel Storm” (opracowanie: Dante)

www.wizards.com

www.starwars.com