Mitril Poleca

Na prawym skrzydle Krasnoludy w pośpiechu wznosiły linię umocnień, mającą zapobiec okrążeniu Armii Trójprzymierza przez zdradzieckie zastępy Morgotha. Łopaty, kilofy i topory Potomków Durina wznosiły sie niestrudzenie, a za nimi w szyki bojowe szykowali się wojownicy - wszyscy niscy, krępi, barczyści i brodaci jak jeden mąż, odziani w lśniące kolczugi.

Centrum stanowiły linie Noldorów - wybornie uzbrojonych i wyszkolonych, prawdziwa elita Wolnych Ludów, miała przyjąć na swe barki największy ciężar uderzenia wroga. Błękitno-srebrne sztandary z wizerunkami gwiazd i fal łopotały na wietrze.

W skład lewego skrzydła wchodziły dywizje Edainów, wybornych harcowników i dywersantów, mających wywabić wroga, szykować kontruderzenie i siać ferment na tyłach.

Naprzeciwko nich, w odległości jakichś czterech kilometrów ostatnie spokojne tchnienie przed batalią nabierały nieprzeliczone szeregi Sług Zła. Odziani w grube, czarne pancerze Orkowie, lekkie oddziały Goblinów, w głębi, chronione przed ostrzałem grupowały się ciężkie brygady Trolli, mających zgnieść opór obrońców frontowym uderzeniem, podczas gdy na flance czekała już w ordynku kawaleria na wilkach, mająca otoczyć Obrońców Beleriandu flankowym uderzeniem.

Dla wszystkich mieszkańców Ardy stało się jasne, że ta wielka batalia rozstrzygnie losy odwiecznej wojny. Okaże się, kto jest mocny, a kto słaby, na kim można polegać, a jakie rasy nadają się tylko do uprawy roli. W tych kilku chwilach poprzedzających starcie, do ostatnich ośrodków Sił Dobra zostali wysłani gońcy, aby nakłonić ich do przyłączenia się do bitwy, gdyż czasu zostało niewiele...

Zapraszamy,

XIII Kohorta