Malowanie, makiety

Wstęp

Diorama będzie przedstawiała pojedynek Imrahila i Hasharina w starych ruinach. Ponieważ Tolkien nie rozpisywał się zbytnio o Dol Amroth oraz o Haradzie, miałem dość sporo miejsca do wykazania się kreatywnością.

Podczas pisania całego artykułu zacząłem się zastanawiać czemu autor wymyśla ludzi którzy „stoją po stronie zła"? Przecież Sauron miał w armii orków, trolle, smoki... same krwiożercze stwory pragnące mięsa ludzi. Wiec czemu ludzie z Haradu i Rhun w ogóle przyłączali się do sił zła? Czy nie mieli świadomości, że po wojnie i tak nie będzie dla nich miejsca? A może Tolkien był rasistą i widział ludzi o ciemniejszej karnacji skóry na miejscu tych złych? Za te podejrzenia pewnie większość z Was obsypie mnie krytyką, ale sami się nad tym zastanówcie.

Zapraszam do zapoznania się  z moim artykułem.

1.       Troszkę fabuły... (część I)

O Dol Amroth wiadomo, że była to twierdza i port w jednym, a żołnierze z tego miasta byli elitą wśród wojsk Gondoru. Dobrze wyszkolona, opancerzona piechota która potrafiła niszczyć nawet kilkukrotnie liczniejsze od siebie oddziały wroga; ciężka kawaleria, która przyczyniła się do wygrania wielu bitew których teoretycznie nie dało się wygrać. Silny sojusznik z silnym dowódcą - księciem Imrahilem - był sporym zagrożeniem dla wsparcia z południa wojsk Saurona.

Małe klany, wioski w Haradzie zaczęły już wysyłać swoich najlepszych ludzi na wojnę. Nie każdy dowódca chciał w ogóle brać w niej udział. Tak właśnie było z przywódcą jednego z najstarszych zakonów Hasharinów na Dalekim Haradzie.

Ów Mistrz nie chciał mieć z wojną nić wspólnego (w przeciwieństwie do innych klanów i zakonów), dlatego postanowił przekonać króla, któremu podlegał by nie rozlewać krwi swoich żołnierzy. Król nie był zachwycony decyzją Hasharina, bo zdawał sobie sprawę z tego, jak doskonali w sztuce wojennej są zabójcy z Haradu.

Władca postanowił dać Mistrzowi Zabójców szansę zachowania życia swoich ukochanych braci. Wszyscy wiedzieli jak drobne oddziały z Ithilien i Dol Amroth dziesiątkują Haradrimów powoli zmierzających do Mordoru. Takie ataki tylko wzmacniały morale Gondorskich żołnierzy, ale król miał na to lekarstwo. Zlecił swojemu najlepszemu Hasharinowi zabójstwo Księcia Imrahila - jednego z najważniejszych Gondorskich dowódców, który na polu walki dodawał swoim ludziom odwagi i siły. 

Mistrz Hasharinów zgodził się i wyruszył do zamku Imrahila. Kilka staj przed Dol Amroth zabójca zauważył stare ruiny, a w nich księcia wraz z dwoma gwardzistami. Zabójca postanowił zaczaić się na swoja ofiarę w zrujnowanej wieży.

Tylko dowódca był konno, ponieważ strażnicy zostawili swoje wierzchowce (wraz z cięższym ekwipunkiem) przed wejściem do ruin. Asasyn wiedział, że sam nie poradzi sobie z 3 żołnierzami w walce wręcz, dlatego postanowił szybko pozbyć się gwardzistów używając zatrutych sztyletów i dmuchawki. Nie mógł zabić księcia z dystansu, gdyż kodeks zabójców nakazywał oddawać wrogim dowódcom szacunek zabijając ich w bezpośrednim starciu. 

Hasharin przystąpił do dzieła: szybko wypuścił zatrutą strzałkę i sztylet, które trafiły gwardzistów i zaszarżował na zaskoczonego Imrahila.

2.       Koncepcja

Całą dioramę postanowiłem wykonać w taki sposób, aby móc wyjmować każdy model (szkoda mi po prostu marnować modele do gry). Od razu też założyłem, że wykonam wiele konwersji z odcisków z green stuffu (łatwiej jest ciąć masę niż metal).

Scena z pojedynku, którą chciałem wykonać, przedstawiać będzie szarżę Hasharina (Asasyna/Zabójcy) na księcia Imrahila, a na drugim planie będzie leżał jeden już zabity rycerz Dol Amroth i jeden konający od strzałek. Wiem, że to mało prawdopodobne by jeden człowiek dał radę zabić z dystansu dwóch opancerzonych rycerzy w kilkanaście sekund, ale Hasharini zawsze kojarzyli mi się z takimi zabójcami jak w grze Assassins Creed.

P.S. Nigdzie w książce ani filmie nie ma wzmianki o Hasharinach, jest to całkowity wymysł GW, więc mam nadzieję, że spodoba Wam się koncepcja zasięgnięta z kultowej gry. 

3.       Narzędzia i materiały których używałem

- ostry nożyk/skalpel do cięcia papieru (ale ja tnę nim praktycznie wszystko :P)

- piłka do metalu

- mata do cięcia (bez niej trudno cokolwiek zrobić i nie zniszczyć ostrzy)

- papier ścierny (bardzo drobny)

- dłutko i igła do rzeźbienia

- cążki do cięcia

- drut stalowy 1mm

- podkład korkowy 2mm i 3mm

- klej wikol

- klej cyjanoakrylanowy (bardzo mocny klej, nie wyżera styroduru jak np. kropelka)

- green stuff

- milliput superfine WHITE

- kilka kropel oleju spożywczego (do natłuszczenia green stuff'owych form)

- piasek

- aerograf z dyszą 0,2mm

- pędzle 8 i 00

- styrodur

- deska

- plastikowa wypraska

- 2 figurki pieszych rycerzy Dol Amroth (różne pozy)

- figurki Elronda i Gil-Galada (te z Last Alliance, w ciężkich zbrojach)

- figurka Aragorna (poza z wycofanego boxu Heroes of Helms Deep)

- plastikowa figurka Gondorskiego konia (z plastikowego boxu Knights of Minas Tirith)

- podstawki pod figurki

- plastikowy posąg z zestawu pierwszych ruin do LOTR'a wyprodukowanego przez GW

- pika od Men at arms of Dol Amroth

- jasnozielona i żółta trawka statyczna

- domowej roboty gąbkowa posypka (ciemno-zielona)

Farby:

- skull white

- vallejo air white

- chaos black

- bleached bone

- kommando khaki

- sunburst yellow 

- elf flesh

- bronzed flesh

- snakebite leather

- bestial brown

- scorched brown

- enchanted blue

- scab red

- blood red

- wash ogryn flesh

- wash gryphonne sepia

- wash asurmen blue

- wash baal red

- wash devlan mud

- mithril silver

- vallejo old gold

- vallejo white gold

- biała emalia akrylowa i czarny pigment do niej

4.       Formy i odciski

Widziałem już kilka poradników o robieniu form i odcisków w green stuffie, dlatego jeśli ktoś chce szczegółowo poznać tajniki tej sztuki odsyłam do tego filmiku.

Ja formy zrobiłem w bardzo podobny sposób. Figurki wymagały większej ilości masy i większej siły docisku. Niektóre części postanowiłem odcisnąć obustronnie, dlatego przy wykonaniu pierwszej formy nie zdejmowałem jej tylko smarowałem ją oliwa aby nałożyć masę z drugiej strony figurki. Odciski także wykonałem z masy.

Wykonałem w sumie 3 odciski popiersia, głowy, rąk, pleców i zbroi pod brzuchem KoDA w pozie z mieczem odsuniętym od głowy (ta poza była najlepsza do tych odcisków). Natomiast z drugiej pozy wykonałem 3 odciski brzucha, zbroi pod brzuchem i nogi dlatego, że ta poza ma prawie w pełni odsłonięty brzuch co ułatwiało mi późniejszą pracę (mniej rzeźbienia). Zrobiłem także odcisk samych „skrzydełek" przy hełmie, ponieważ były mi potrzebne do głowy konia. Na koniec zostały odciski 3 tarcz KoDA, głowy Elronda i Gil-Galada (właśnie tylko po to były mi te figurki). W międzyczasie znalazłem stare już odciski mieczy KoDA które w późniejszej pracy bardzo się przydały.

Wszystkie odciski umyłem w wodzie z mydłem (w kostce, bo to w płynie jest kiepskie do czyszczenia modeli i części) i przystąpiłem do formowania nieszczęsnych rycerzy z Dol Amroth.

5.       Trup i konający rycerz z Dol Amroth

Wymyśliłem, że jeden KoDA będzie już leżał (raniony sztyletem), a drugi będzie powoli konał stojąc ledwo na nogach (zatruta strzałka). Tego pierwszego wykonałem z odcisków które wcześniej oszlifowałem i ściąłem z tyłu tak, aby model lepiej leżał na podstawce. Pomyślałem też, że fajnie by wyglądał gdyby spadł mu hełm, więc dokleiłem mu odcisk głowy Gil-Galda (całkiem nieźle pasująca głowa) pod takim kątem, aby wyglądało to realistycznie. Tuż nad włosami GG przykleiłem odcisk głowy KoDA który wyciąłem w środku, żeby wyglądał jak sam hełm, który przed chwilą spadł. Sam proces formowania był dość szybki, bo pociąłem wszystkie stawy, żeby móc nimi dowolnie manewrować. Lewej ręki postanowiłem nie robić w całości, bo i tak przysłoniła ją tarcza (odciski tarcz często mają małe defekty w postaci dołeczków na płaskich częściach - jest to spowodowane pęcherzykiem powietrza lub mała kropelką oleju). 

Po sklejeniu modelu na podstawce kawaleryjskiej postanowiłem jeszcze przerobić troszkę kolczugę między nogami, aby wydawała się bardziej „leżąca" (wyciąłem półokrągły otwór między nogami i przykleiłem kawałek GS'u, któremu igłą nadałem fakturę kolczugi). Przy okazji poprawiłem rękawicę przy mieczu aby nie zlewała się ze zbroją oraz stopy które po prostu się źle odcisnęły (takich źle odciśniętych rzeczy było dość sporo).Następnie wyrzeźbiłem włosy tak, aby wyglądały naturalnie (delikatnie rozłożone na ziemi) z lewej i prawej strony modelu. Przy okazji wpadłem na pomysł aby dorobić obu gwardzistom płaszcze - dzięki temu będą wyglądać elitarnie, a poza tym i tak miałem problem z rzeźbieniem „pleców" figurek, więc lepiej i wygodniej było zarzucić płaszcze. 

Konający (zataczający się) KoDA dostał w mieczu i nogach metalowe zbrojenie (1mm drut), aby stabilnie trzymał się na podstawce. Wykrzywiłem mu lewą nogę troszkę w prawo i do tyłu aby wyglądał tak, jakby robił duży powolny krok, głowę pochyliłem w kierunku w którym już idzie (całe ciało starałem się ustawić tak, żeby wyglądało, że za chwilę się przewróci). Ręce (ramiona) zrobiłem z kawałka plastikowej wypraski, na którą nakleiłem (przy pomocy masy) wymodelowane naramienniki i nałokietnik. Wyrzeźbiłem też fragment kolczugi na prawej ręce, kawałek zbroi płytowej i fragment rękawicy. 

O ile łatwo było ukształtować płaszcz leżącego trupa, o tyle ze „stojącym" było odrobinę trudniej. Zastosowałem nietypową technikę formowania płaszcza: najpierw wziąłem podłużny kawałek masy, z którego zrobiłem kawałek szaty z jedną fałdą, a następnie, gdy już troszkę podsechł dorobiłem resztę materiału już mniej pofałdowanego. Wyszło całkiem nieźle i naturalnie (najważniejsze, że zakryło wszystko to czego nie potrafię wyrzeźbić xD). Obaj gwardziści mają widoczną broszkę po lewej stronie (tak jak oryginalna figurka Imrahila).

6.       Imrahil

Księcia wykonałem w podobny sposób co gwardzistów. Z tą różnicą, że przykleiłem głowę Elronda do korpusu KoDA przy pomocy drucianego pinu, oraz posadziłem cały model na koniu - ułatwiło mi to modelowanie całej figurki, ale później spowodowało troszkę komplikacji w malowaniu. Po przymocowaniu naramienników i nóg (za pomocą GS'u) zabrałem się za dopracowywanie wcześniej oszlifowanego konia.

Nie chciało mi się z niego zmywać farby, bo nie widziałem w tym sensu: duże powierzchnie, które i tak zostaną przykryte masą nie wymagają oczyszczenia. „Pióropusz" na hełmie odcisnąłem z hełmu KoDA (są praktycznie identyczne co końskie). Pancerz płytowy na koniu wyrzeźbiłem z jednego kawałka masy - taki pancerz łatwo i przyjemnie się rzeźbi. Na koniec dorobiłem coś na kształt łabędziej szyi na przedzie końskiego hełmu.

Stawy rąk wykonałem z kawałka plastikowej wypraski: przykleiłem te kawałki i odczekałem kilka godzin żeby mieć pewność, że przy rzeźbieniu elementów zbroi na rękach nic nie odpadnie/nie wykrzywi się. Szaty na koniu na początku chciałem wykonać z milliputa, ale po kilkunastu minutach zmieniłem zdanie, ponieważ bardzo trudno wyrzeźbić w tej masie małe detale. Dlatego postanowiłem tylko część materiału zrobić z „białej masy", a resztę dorobić w GS.

Wróciłem do Imrahila. Dorobiłem mu kolczugę w miejscach, gdzie były jakieś niedoróbki przy stawach nóg i ogólnie tam, gdzie powinna być. Przykleiłem też nałokietniki oraz tarczę, do której wcześniej przymocowałem dłoń KoDA. Na koniec dorobiłem płaszcz i włosy, oraz przykleiłem dłoń KoDA z wcześniej już wciśniętą gondorską piką, która posłużyła jako lanca.

7.       Hasharin/Assasyn

Figurka Aragorna TTT idealnie nadawała się do zrobienia Asasyna w takiej pozie, w jakiej zamierzałem: dynamiczny bieg/skok na ofiarę i wyciągnięta ręka z ukrytym ostrzem. Najwięcej pracy było z cięciem prawej ręki tak aby nie uszkodzić za bardzo modelu i żeby odcięta część nadawała się do przyklejenia. Do tej operacji użyłem piłki do metalu i skalpela.

Zeszlifowałem pilniczkiem do metalu sporą część włosów, kolczugi i szmatek na modelu. Przykleiłem rękę w takiej pozycji, by wyglądała w miarę naturalnie i przystąpiłem do rzeźbienia.  Ukryte ostrze wykonałem z kawałka mocnej tekturki (pokryłem ją później klejem cyjanoakrylanowym - nadało to dużą wytrzymałość ostrzu).

Na początku zrobiłem coś a'la koszula na ramionach (wcześniej zabezpieczyłem prawy łokieć milliputem aby być pewnym, że nie odpadnie) a następnie przystąpiłem do robienia 3 warstw zwisających szat (te części na nogach).

Później z jednego kawałka GS zrobiłem podwójny pas, na którym zawiesiłem z przodu mały kołczan na zatrute strzałki. Z tyłu po prawej stronie dorobiłem resztę pasa, która wisi swobodnie za modelem.

Na koniec zostawiłem płaszcz i kaptur. Trudno opisywać poszczególne etapy rzeźbienia, bo ciężko jest ten etap słownie wytłumaczyć. Następnym razem postaram się zrobić filmiki.

8.       Diorama

8.1.  Wieża

Całość dioramy zacząłem w tym samym czasie co resztę prac nad modelami. Koncepcja zmieniała się wielokrotnie, ale postanowiłem, że ostateczny wymiar będzie wynosił 160x300mm.

Wszystko będzie w miarę uporządkowane: zrujnowany łuk, obok niego kolumna, która niegdyś podtrzymywała inny łuk łączący się pod kątem prostym z pierwszym oraz ruiny starej wieży.

Zacząłem od pomierzenia wszystkich elementów i rozplanowania wszystkiego na macie. Ustaliłem, że podstawę wieży wykonam z 2 wieczek po gumie do włosów (całe pudełko byłoby zbyt wysokie na fundamenty) ponieważ średnica opakowania idealnie pasuje do grubości tekturowej rury po np. dużej ilości papieru, czy jakiejś foli.

Średnica wieczka to 75mm (wysokość obu wieczek na sobie: 25mm), od tego zacząłem w AutoCadzie rysunki okręgów.

Pierwszy miał taką średnicę jak wieczko/wewnętrzna część rurki, a każdy kolejny miał o 8mm większą średnicę (4mm promień) ponieważ chciałem zrobić takiej długości stopnie schodów. Z ćwiartek okręgów (w sumie było 10) powycinałem paski w korku o grubości 2mm. Zostało mi kilka ćwiarteczek okręgów o średnicy 75mm - postanowiłem wykorzystać je do budowy zakręconych schodów w wieży. Przeciąłem każdą na 4 w miarę równe części i przystąpiłem do sklejania wszystkich schodów (tych do wieży i tych w wieży).

Ponieważ korek lubi się wyginać gdy zaczyna się go kleić wikolem (zresztą jak większość materiałów które „zasysają" wilgoć) dlatego sklejałem po kilka schodków tak, żeby można było je czymś cięższym przycisnąć aby uniknąć deformacji. Gdy części wyschły mogłem je już spokojnie połączyć bez obaw, że się zniekształcą. 

Otwór wejściowy wywierciłem wiertłem koronowym 60mm (kolejna część idealnie pasująca do całości, a to w 100% improwizacja xD), 100mm od końca rury tak aby wejście miało ładny, szeroki łuk. Proste części otworu jak i całość wyciąłem piłką do drewna o małych ząbkach. Zniszczenia ścian nadałem przy pomocy raszpla (taki pilnik do drewna).

Zrobiłem ze zwykłej kartki A4 kilkadziesiąt cegiełek (20x10mm) i przykleiłem na większości powierzchni wieży (po wewnętrznej i zewnętrznej stronie). Następnie przykleiłem wikolem kilka cegiełek z grubszej tektury tak aby się wyróżniały, później da to całkiem ładny efekt trójwymiarowości ścian.

Wokół wejścia nakleiłem przy pomocy gęstego kleju korkowe „cegiełki" wycięte przy pomocy wcześniej przygotowanego rysunku.

Ponieważ w wieży miał znajdować się model, musiałem  zrobić w podłodze otwór o głębokości 3mm. Miałem korek o grubości 2mm, więc 2 warstwy były aż nadto. Na początku przykleiłem do plastikowej podstawy resztki korka, które zostały ze wcześniejszych prac (pozwala to zaoszczędzić materiał), następnie przykleiłem koło wycięte z korka, w którym jest już prawidłowy otwór na podstawkę. 

Następnie połączyłem już wszystkie części konstrukcji przy pomocy wikolu. Wewnątrz wieży przykleiłem odpadki z zaschniętego GS i korka (ma to imitować gruz), a na koniec sypnąłem piachem.

8.2.  Zrujnowane łuki architektoniczne

I znów początki prac rozpocząłem od narysowania szablonu który ułatwił wycięcie ogólnego kształtu w styrodurze. Mój nożyk wbijał się tylko w ponad połowę grubości płyty dlatego musiałem uważać przy wyłamywaniu fragmentów ruin. Zawsze wychodzę z założenia, że lepiej wyłamywać tak aby zostało więcej materiału na danym elemencie: później można go łatwo zeszlifować papierem ściernym. I tak zrobiłem z obydwoma elementami.

Podstawy kolumn zrobiłem w 4 warstw korka 2mm (25x25mm - 3 takie i jedna na samą górę podstawy 20x20mm). Tyłem obu ruin nie przejmowałem się, ponieważ moja diorama będzie do oglądania tylko z przodu (ewentualnie też z prawej strony) więc nie wysilałem się nad fakturami „pleców".

Nad większym łukiem postanowiłem zrobić symbol asasynów z gry (w końcu to moja inspiracja, a poza tym dość istotna część całej fabuły i tematyki dioramy). Symbol najpierw wydrukowałem, a później wyciąłem w tekturze, z której wycinałem cegły. Pod koniec przykleiłem symbol na środku, wcześniej jednak doczepiłem kawałki korka na miejsce, gdzie symbol będzie wystawał ponad łuk - dzięki temu wygląda bardziej „3D".

Na samej górze postanowiłem wykonać prosty fryz. Użyłem do tego dwóch długich i cienkich pasków milliputa. Pierwszy nakleiłem bezpośrednio do styroduru z przodu, tak aby nadać mu kształt dłutkiem (tą częścią służącą głownie do wygładzania powierzchni). Jakiś czas temu zrobiłem sobie dłutko z większą niż w fabrycznych dłutkach GW częścią do wygładzania, dzięki temu wyszedł mi ładny wzorek półokrągłych wgłębień.

Kilka godzin później nakleiłem kolejny pasek masy. Tym razem bardziej na górze całej konstrukcji. Po wygładzeniu i zatarciu odcisków palców porobiłem drewnianą końcówką pędzla małe, okrągłe dołeczki. Później zrobiłem ostrą częścią dłutka rowki oddzielające każdy dołeczek. Na koniec wszystko wymodelowałem bardziej do góry żeby było widoczne.

Przepraszam za małą ilość zdjęć z tego etapu, ale przy millipucie dłonie szybko się brudzą i nie ma kiedy robić zdjęć.  

Pod koniec postanowiłem dokleić na górze gładkie bloki ze styroduru, które troszkę podniszczyłem skalpelem. Całość pokryłem cienką warstwą wikolu.

A tak wyglądał ostatecznie mój freestyle architektoniczny:

8.3.  Połączenie elementów dioramy

Całość wylądowała na desce 160x350mm. Najpierw rozrysowałem na niej gdzie będą kawałki korka ze slotami na modele, oraz gdzie będą się znajdowały łuki i wieża.  Następnie przykleiłem mniejsze kawałki korka - tak jak w przypadku wieży, małe kawałki będą stanowiły fundament pod większe.

Całość deski pokryłem profilaktycznie wikolem. Wcześniej pomalowałem już zrobione elementy: podkład to emalia akrylowa z czarnym pigmentem (100% czerni), a na to odcień szarości uzyskany z mieszanki białej i czarnej emalii ok. 2:1.  Oba kolory nanosiłem aerografem. 

Po przyklejeniu elementów (łuk, kolumna, wieża oraz posąg) za pomocą milliputa przystąpiłem do zrobienia fragmentów chodnika/drogi. Przytwierdziłem cienkie „placki" masy na kawałkach korka i dłutkiem nadałem im fakturę prostokątnych cegiełek.

Całość ziemi/gruzów wyglądała realistycznie dzięki użyciu dużej ilość małych kawałków korka (faktura popękanej ziemi).

Po przyklejeniu piachu zamaskowałem dookoła deskę (chciałem zostawić naturalny kolor drewna) aby pomalować na ciemno szaro (emalia akrylowa biel i czerń 2:3) ziemię, skałki i cała resztę. Rozjaśniłem każdą cegłę, elementy brukowane i oba boki schodów mieszanką bieli i czerni (4:1). Na koniec poszło ostatnie rozjaśnienie jasnym szarym (6:1). Wszystko to robiłem aerografem. Po kilkunastu minutach przystąpiłem do drybrushowania całości dioramy.

9.       Malowanie

9.1.   Imrahil i KoDA

Schemat kolorystyczny tych trzech modeli jest niemalże identyczny, więc postanowiłem opisać prace nad nimi w jednym punkcie.

Po spodkładowaniu modeli aerografem farbą vallejo air white przystąpiłem do pomalowania konia i szat. Aerografem cieniuje się od najjaśniejszego do najciemniejszego koloru, więc rumak na początku został pomalowany bronzed flesh na najbardziej odsłoniętych elementach. Następnie przyciemniłem głębiej schowane ciało konika kolorami bestial brown oraz scorched brown.

Szaty pomalowałem mieszanką białej farby oraz enchanted blue (4:1). Następnie przyciemniłem samym niebieskim. Wcześniej zamaskowałem konika taśmą malarską, ale i tak nie było to zbyt potrzebne, bo malowałem przy małym ciśnieniu, co daje drobny strumień farby i powietrza.  

Tarczę dla odmiany pomalowałem techniką NMM. Na początek delikatnie sunburst yellow tak, aby nie zasłonić białej „góry" tarczy. Następnie snakebite leather na krawędziach. Na koniec ostatnie przyciemnienie wykonałem bestial brownem - praktycznie na samiuśkiej krawędzi, tak żeby było widać poprzedni kolor. Malowanie tych 3 tarcz (tej części NMM) zajęło mi jakieś 5min. - i tu wychodzi wyższość aerografu nad pędzlem.

Jeśli chodzi o twarze to użyłem tylko trzech kolorów. Na biały podkład nałożyłem kolejno 2 cienkie warstwy washa ogryn flesh. Buźki po tym zabiegu wyglądają jak solary, dlatego stopniowo rozjaśniałem policzki, czoło, krawędzie ust oraz uszy rozwodnioną farbą elf flesh. Na koniec rozjaśniłem najbardziej odstające elementy twarzy mieszanką elf flesh i bleached bone (1:3).

W malowaniu zbroi poszedłem całkowicie na skróty. Na całość nałożyłem farbę vallejo old gold. Następnie zdrybrushowałem całość mieszanką old gold i white gold (1:1). Na to nałożyłem dość grubą warstwę washa gryphonne sepia - dzięki temu złoto otrzymało taki miedziany odcień. Całość zdrybrushowałem jeszcze raz mieszanką old gold i wgite gold (2:1) aby uzyskać na koniec ładnie wycieniowane złoto.

Po tych czynnościach nałożyłem wash także na niebieskie płaszcze (asurmen blue) oraz na ciało konia (gryphonne sepia). Rękawice, wnętrza tarcz oraz paski pomalowałem scorched brown (jako baza) i rozjaśniłem rozwodnionym bestial brownem (nie mieszałem kolorów). Highlighty zrobiłem gęstym snakebite leather.

Włosy KoDA zostały pomalowane rozcieńczonym snakebite leather (praktycznie jak wash) i na białym podkładzie wyszedł mi ładny blond kolor. Po wyschnięciu „washa" nałożyłem ciemniejszy odcień brązu (scorched brown - także wash). Włosy Imrahila zwashowałem tylko czarną farbką.

Miecze KoDA zostały pomalowane tą techniką. Modele zabezpieczyłem taśmą malarską oraz (pijanego KoDA) gumową rękawiczką z maleńka dziurką przez którą wystawał miecz. Na białym podkładzie zrobiłem pierwsze rozjaśnienia mieszanką skull white & enchanted blue (1:1). Przy malowaniu połowę miecza zasłaniałem kawałkiem plastiku, nie chciało mi się przyklejać taśmy. Następnie zrobiłem to samo co na filmiku: czysty niebieski i na koniec czarny z odrobiną niebieskiego.

Lance wycieniowałem aerografem (sam drzewiec). Jako baza, przy samej dłoni, posłużył scorched brown, na to nałożyłem (trochę dalej od środka lancy) bestial brown i na koniec na samym początku i końcu lancy zrobiłem rozjaśnienia bronzed flesh.

9.2.   Hasharin

Po nałożeniu białego podkładu wykonałem aerografem dwa rozjaśnienia na większej powierzchni figurki (w tym etapie nie malowałem tylko twarzy i dłoni). Pierwsze rozjaśnienie wykonałem kommando khaki (praktycznie 100% powierzchni modelu). Następnie nałożyłem bleached bone (tylko w niektórych fałdach materiału). I tu skończyło się „pryskanie" aerografem. Pędzlem nałożyłem sunburst yellow na szaty umieszczone najbliżej ciała oraz na wnętrze płaszcza.

Elementy pomalowane na początku farbami bleached bone i kommando khaki pokryłem warstwą washa gryphonne sepia aby uzyskać ładny odcień brązowego (taki pustynny kolor). Później nałożyłem jeszcze jedną warstwę na całość, a na koniec 3-4 warstwy na płaszcz, który miał być ciemniejszy niż reszta szat. Szaty malowane na żółto zostały przyciemnione washem baal red co po nałożeniu kilku warstw dało ładny czerwony odcień.

Twarz i dłonie pomalowałem tak samo jak u KoDA i Imrahila, poza tym, że dodałem na twarzy zabójcy zarost ciemnymi odcieniami brązu (scorched brown & bestial brown). Buty, spodnie oraz skórzany ochraniacz na lewym ramieniu został pomalowany washem devlan mud. Po tym zabiegu pomalowałem niektóre elementy butów bestial brownem. Czerwony pas oraz zdobienia na prawym ramieniu pomalowałem tylko 2 odcieniami czerwieni: scab red jako baza, highlighty blood red.

Elementy metalowe (ukryte ostrze, ochraniacze na ręce oraz zapinki na płaszcz) pomalowałem mithril silver oraz washem devlan mud (ostrze zostało tylko srebrne). Pasek/linka trzymająca płaszcz na plecach ma kolor rozcieńczonego bestial brown.

Efekt końcowy:

Pozwoliłem sobie zrobić klimatyczny filmik który najlepiej (na pewno lepiej niż same zdjęcia) odda cały charakter pojedynku.

Zapraszam do oglądania w rozdzielczości 480p i włączonymi głośnikami.

10.       Troszkę fabuły... (część II)

Hasharin zrzucił Imrahila z konia dzięki czemu mogli się zmierzyć w uczciwej walce. Książę Dol Amroth dziwił się czemu zabójcy tak bardzo zależy na zgładzeniu przeciwnika, ale także był pełen szacunku dla jego zdolności.

- Nie musisz się o nic martwić, zapewnię ci szybką i bezbolesną śmierć - powiedział ze spokojem w głosie zabójca

- Twoja łaska nie jest mi potrzebna! - szybko wykrzyczał Imrahil - prędzej czy później pożałujesz, że podniosłeś ostrze na ludzi honoru... w czasie wojny w której tacy ludzie walczą z plugawymi orkami Saurona... do których tacy jak ty się przyłączają.

W tym momencie asasyn zauważył symbol swojego zakonu na zrujnowanym łuku. To samo zauważył Imrahil który przez cały czas myślał, że znajduje się w Gondorskich ruinach. Po tej chwili wahania obaj przestali walczyć i zdali sobie sprawę, że na wojnie z siłami zła ludzie muszą walczyć razem, a nie przeciwko sobie.

Te stare ruiny, w których odbył się nieudany zamach na księcia, były tak na prawdę pozostałością gondroskiego zakonu rangerów, którzy dawno temu zamieszkali w Haradzie aby uciec od wojen. Hasharin postanowił, że spłaci swój dług wobec Imrahila i wraz ze swoimi braćmi wstąpi w szeregi elitarnych rangerów z Gondoru.    

Darius