Biblioteka

Zacznijmy - tradycyjnie - od strony wizualnej. 84 strony w full kolorze, to coś do czego GW przyzwyczaiło nas w swoich suplementach. Co ważne, niewiele z 84 stron jest

poświęcone na całostronicowe zdjęcia, nie można więc mówić o przeroście formy nad treścią. Proporcja tekstu jak i grafiki jest wręcz optymalna. Minusem jest jednak brak interesujących artworków, a szkoda, bo stanowiły one zwykle inspiracje dla konwersji, bądź też malowania modeli.

Jeżeli chodzi o układ, to podręcznik składa się ze wstępu, opisu mechaniki funkcjonowania battlehostów na polu bitwy, prezentacji poszczególnych battlehostów w podziale na frakcje znane z podręcznika głównego (co zajmuje lwią cześć suplementu) oraz krótkiego komentarza na temat tego, w jaki sposób zmienia się rozgrywka po zastosowaniu zasad z podręcznika.

Wstęp to typowe marketingowe pierdzenie, jaki to podręcznik nie jest wspaniały i z czystym sercem można sobie tę stronę darować. Podobną - zerową - wartość ma zakończenie - można je przeczytać tylko z nudów bądź dla przećwiczenia angielskiego

Zajmijmy się więc tym co Tygryski lubią najbardziej, czyli „mięskiem”, którym jest wypełniony podręcznik.

Z kronikarskiego obowiązku przypomnijmy, że battlehosty to kilka ściśle określonych formacji i jeden lub więcej bohaterów epickich, którzy wystawieni razem posiadają wyróżniającą ich zasadę specjalną.

Każdy z battlehostów posiada pewne minimum formacji, które należy wykupić, żeby móc skorzystać ze specjalnych zasad oraz opcję rozwinięcia - można dokupić zarówno dodatkowe formacje jak i kompanie w bazowych formacjach. Za specjalną zasadę płacimy dodatkową cenę.

Podczas wystawiania battlehostu na polu bitwy traktujemy go jak jedną formację tj. wszystkie składające się na niego oddziały wystawiamy w tym samym momencie (wyjątek stanowią jednostki z zasadą Ambushers)

Jednostki składające się na battlehost nie podlegają zasadzie Decree of Rarity – nie liczą się więc ani jako jednostki rzadkie, ani jednostki podstawowe. Umożliwiają nam to w przypadku niektórych BH wystawienie większej ilości „eRek”, niż to normalnie byłoby możliwe – weźcie to pod uwagę podczas oceny, czy koszt BH jest odpowiedni.

BH podlega jednak zasadzie Decree of Alies – wykupienie battlehostu z innej frakcji powoduje, że liczy się on do limitu sojuszników.

Specjalne zasady, które otrzymujemy po wykupieniu battlehostu działają rzecz jasna jedynie na formacje znajdujące się w jego składzie, inne jednostki znajdujące się w promieniu działania zasady żadnego bonusu nie otrzymają.

Co istotne, bohater z battlehostu może być Liderem armii, pamiętajmy jednak, że będziemy musieli wykupić minimum jedną formację z grupy Common.

Dodatkowo jeżeli wykupiliśmy battlehost, możemy skorzystać z unikalnych Fate & Fortunes dostępnych dla poszczególnych frakcji

Na opis każdego battlehostu poświęcona jest jedna strona.

Opis wygląda zawsze w ten sam sposób i składają się na niego:

a) nazwa battlehostu;

b) jego koszt w punktach;

c) opis miejsca, z którego BH pochodzi oraz jego historię;

d) formacje składające się na BH;

e) zasady specjalne.

Każdy z battlehostów jest zaprezentowany na zdjęciach – to, co widzimy na łamach podręcznika, to minimalna wielkość jaką musimy wystawić.

Pomysł zacny, ale zdjęcia formacji są dla mnie megawtopą. Spójrzmy chociażby na battlehost Gothmoga - 4 formacje morannonów, 3 z nich są identyczne (skopiowane w programie graficznym metodą kopiuj-wklej), a czwarta różni się od nich jedynie pierwszym szeregiem, wszystkie pozostałe szeregi są identyczne jak w innych formacjach! Naprawdę nie wydaje mi się, że przestawienie kilku modeli na każdym tray'u byłoby jakimś wielkim wysiłkiem, a dzięki temu uniknęlibyśmy wrażenia, że zrobiono to na przysłowiowe "odwal się".

Bardzo fajnym pomysłem jest natomiast zaprezentowanie „na marginesie” kilku modeli za składu każdego battlehostu, szczególnie tych, na których zastosowano alternatywne schematy kolorystyczne - niektóre mogą być prawdziwą inspiracją

do przygotowania wyróżniającej się formacji.

Skoro wiemy już z czym mamy do czynienia, przejdźmy do omówienia poszczególnych battlehostów. Na pierwszy ogień weźmy Gondor i Arnor.

Gondor & Arnor

Faramir's Knights

Skład :

2 do 4 dużych (liczących 6 kompanii) formacji rycerzy z Minas Tirith dowodzonych przez Faramira

Bonus:

Stalwart i Indomitable dla wszystkich formacji, a w promieniu 12 cali od młodszego z synów Denethora dodatkowo Steadfast na 4+

Komentarz:

Battlehost byłby moim zdaniem rewelacyjny, gdyby zamiast kilku wielkich formacji umożliwiał wystawienie większej ilości mniejszych: wtedy Indomitable by się na coś przydało, bo obecnie się trochę marnuje. Mimo wszystko nawet bez tego, jest całkiem przyzwoicie.

Defenders of Minas Tirith

Skład :

Gandalf Biały

Peregirn Took

2-6 formacji Wojowników z Minas Tirith

1-3 formacje łuczników z Minas

(wszystkie formacje w sile minimum 3 kompanii)

0-1 trebusz

Bonus:

Jednostki w 12 calach od Gandalfa otrzymują następujące korzyści

-automatyczne zebranie się w fazie ruchu

-przerzut wyniku „Onset of Dismay” podczas rzutu na panikę

-heroiczny ostrzał, jeżeli zastanie od zadeklarowany przez Gandalfa

(również trebusz korzysta z tej zasady)

Komentarz:

Jak dla mnie nic specjalnego. Konieczność wystawienia drogich bohaterów i niezbyt mocne zasady powodują, że nadaje się raczej do użycia w klimatycznych bitwach, polegających na zdobywaniu Minas Tirith. Z drugiej strony Gandalf nie „zjada” nam punktów na sojusz, więc możemy mieć silniejszą magię w bitwach na większe punkty.

The Ecthelion Guard

Skład:

Denethor's Guard (3+ kompanii)

0-1 Boromir

0-1 Faramir

1-2 formacje Guards of the Fountain Court (2+)

2-4 formacje Wojowników z Minas Tirith (3+)

0-4 formacje Citadel Guards

Bonus:

Formacje w 12” od Denethora przerzucają niezdany test terroru oraz automatycznie zdają

test At the Double!

Dodatkowo jeżeli Denethor deklaruje heroiczną akcję, Faramir i Boromir mogą wykonać za darmo heroiczną akcję tego samego typu, jeżeli tylko znajdują się nie dalej niż 12 cali od Denethora.

Denethor w 12 calach od swojego ukochanego Boromira traci również zasadę Broken Mind

Komentarz:

Niby wygląda fajnie, ale nie jestem przekonany – spoty koszt (75 punktów) oraz dobór formacji powodują, że nie jest to specjalnie opłacalny battlehost. Jeśli jednak brać, to tylko z dwójką braci – ilość Mightów w połączeniu z zasadą Denethora powodują, że można sporo namieszać.

Faramir's Rangers

Skład:

Faramir

Rangers of Ithlien (3+)

2-4 formacje Rangers of Gondor (3+ )

Bonus:

Za śmieszny koszt (25 punktów) każda z naszych formacji dostaje zasadę ambushers

i pathfinder (master) . Dodatkowo, jeżeli grę zaczynają jako posiłki, mogą przerzucić rzuty na określenie kiedy i w którym miejscu pojawiają się na stole.

W 12 calach od Faramira formacje są steadfast na 4+, a nie 6+

Komentarz:

Zdecydowanie jeden z bardziej opłacalnych battlehostów w podręczniku , nawet pomimo faktu, iż zwiadowcy Gondoru sami w sobie nie są specjalnie mocną jednostką, to zasady zdecydowanie to rekompensują. Zyskujemy mobilność oraz możliwość szachowania przeciwnika jednostkami umieszczonymi w zasadzce. Steadfast na 4+ również może przesądzić o wyniku niejednej bitwy. Brać!

The Garrison of Osgiliath

Skład:

Boromir

Weterani (3+)

2-4 formacje wojowników z Minas Tirith (3+)

0-2 formacje Rangers of Gondors

0-2 formacje Citadel Guards

Bonus:

Formacje w 12 calach od Boromira po przegranej walce z orkami są traktowane jakby wyrzuciły 6tkę (steadfast)

Dodatkowo formacje w battlehoście mają zasadę Pathfinder (Mountain) a kompanie wspierające, o ile znajdują się w ruinach bądź budynku, dodają k3 kostki, a nie 1.

Komentarz:

Jak dla mnie bardzo słaby battlehost, chyba, że wie się, że będzie się toczyć bitwę z - orkami w terenie pełnym ruin - wtedy jest wyborem z gatunku„must have”, jednym słowem ten z gatunku klimatycznych i mało uniwersalnych.

Swanhost of Dol Amroth

Skład:

Imrahil

2-4 formacje Rycerzy z Dol Amroth (3+)

1-2 formacje Rycerzy z Dol Amroth pieszo (3+)

1-2 formacje Men-at-Arms z Dol Amroth (3+)

Bonus:

Formacje w 12 calach od Imrahila przerzucają niezdany test odwagi, dodatkowo ignorują ujemne modyfikatory do Odwagi, a także - co ważniejsze – korzystają z heroicznej (i epickiej!) szarży Imrahila – tzn. gdy deklaruje on te akcje, wszystkie formacje również traktowane są jakby ją zadeklarowały.

Jeżeli wystawiamy również battlehost Lenników, możemy skorzystać również z zasady Stand United! na takich samych zasadach jak Lennicy.

Komentarz:

Całkiem przyjemne i niedrogie (50p), zwłaszcza jeżeli wystawimy dużą ilość formacji rycerzy. Epicka szarża z 4 formacji może sporo namieszać. Jeden z bardziej zrównoważonych (czytaj dobrze wycenionych) battlehostów w podręczniku.

The Fiefdoms od Gondor

skład:

1-2 formacje Toporników z Lossarnach (3+, w tym jedna prowadzona przez Forlonga)

1-2 formacje Clasmenów z Lamedonu (3+)

1-2 formacje Rangers of Gondor (3+)

1-2 formacje Wojowników z Minas Tirith (3+)

Blackroot Vale Archers (3+)

0-1 Wardens of the Key

Bonus:

Jednostki w 12 calach od Forlonga mogą skorzystać z Heroicznej walki deklarowanej przez Forlonga.

Jeżeli minimum dwie różne jednostki walczą z tą samą formacją przeciwnika otrzymują bonus +1 do F.

Blackroot Vale Archers otrzymują +1 do rzutu w tabelce Hard to kill! i podobnych.

Komentarz:

Wygląda obiecująco, głównie ze względu na Blackrootów, szkoda, że trzeba dopłacić za to aż 75punktów. Minusem jest też spora ilość metalowych modeli, które trzeba wystawić, co pewnie spowoduje, że nieczęsto będziemy widzieć ten battlehost na stole.

Army of the Dead

Skład:

Court of the Dead King (3+)

2-4 formacje Warriors of the Dead (3+)

0-2 formacje Riders of the Dead

Bonus:

Zasada Berserk w 12 calach od Króla Umarłych

-1 do testów terroru, jeżeli przeciwnika atakują minimum dwie formacje z battlehostu, dodatkowo jeżeli wygrają walkę przeciwnik uzyskuje wynik „Onset of Dismay” w tabeli paniki na 1-2, a nie tylko na 1.

Umarli korzystają również z zasady specjalnej battlehostu Return of the King (oczywiście o ile jest on wystawiony), mianowicie w 12 calach od Aragorna przerzucają 1 w walce w wręcz.

Komentarz:

Drogo, drogo, drogo. Drogie jednostki (zwłaszcza w obliczu FAQ podnoszącego koszt Court of the Dead King), drogi battlehost (75p) = moim zdaniem kompletnie nieopłacalny.

Return of the King

Skład:

The Three Hunters albo Gimli, Legolas i Aragorn

Elladan

Elrohir

The Grey Company

2-4 formacje Clansmen of Lamedon(2+, jedna z Angborem)

bonus:

Raz w trakcie gry o przegraniu walki możemy wykonać rzut k6. Na 4+ (bądź 2+ jeżeli w walce uczestniczy Aragorn) wygrywamy tę walkę. Brakuje mi tylko informacji jakim wynikiem.

W 12 calach od Aragorna jednostki budzą terror (w wyniku zaskoczenia wywołanego nagłym pojawieniem się na polu bitwy) oraz przerzucają 1 w walce wręcz.

Komentarz:

Zasady specjalne wbijają w ziemie. Fakt, że jednostki składowe są drogie (zarówno punktowo jak i finansowo : minimum 32 clansmenów + Grey company, ale mimo wszystko na większe punkty zdecydowanie warto.

Gondor Fortunes:

Róg Gondoru - za 100 punktów posiadacz ma zasadę Terror oraz hornblower. Zdecydowanie przydrogo.

Spiritbane weapon – Jednostka ludzi otrzymuje zasadę spiritbane. Nikt rozsądny tego nie kupi, a już na pewno nie za tę cenę.

Valour of the Numernor – jednorazowe podniesienie inicjatywy (piechota uderza jak kawaleria, a kawaleria jak monstery). Fajne, ale na pewno nie za tę cenę.

Barded warhorses - za 75p możemy podnieść obronę o 1 formacji Rycerzy z Minas Tirith lub Rycerzy z Dol Amrtoth. Koda z D8? Brzmi kusząco i warto się nad tym zastanowić.

Swan Banner of Dol Amroth – Jedna z naszych jednostek rycerzy z Dol Amroth (posiadająca sztandar) jest teraz traktowana jako sztandar armii, dodatkowo Imrahil zwiększa zasad do 18 cali swoją zasadę Inspiring Leader, o ile znajduje się w tej jednostce. Koszt jak wyżej

Stand Men of the West! - Automatyczny steadfast po przegranej walce ( może to zrobić tylko kompania ludzi). Jak dla mnie za tyle punktów zdecydowanie są lepsze wybory.

Siege Captain. Raz w ciągu gry kompanie formacji z zasadą „artyleria” mogą dodać 1 do wyniku rzutu na trafienie.

Hiden Weapons Cache - wybieramy ruinę/budynek przed rozstawieniem – jednostka

znajdująca się w tym terenie traktowana jest jakby była wyposażona dodatkowo w tarcze, łuki i broń dwuręczną

Krótko mówiąc słabo i drogo. Osobiście ze wszystkich Fortunes zastanowił bym się jedynie nad Inżynierem i bardingiem. Reszta tylko na jakieś absurdalnie duże punkty, jeśli nie miałbym już co wystawić, żeby dobić do limitu.

Ogólnie Gondor raczej rozczarowuje. Battlehosty – mimo, iż jest ich dużo – nie wzbogacą moim zdaniem rozrywki. Będzie sobie można fajnie pograć klimatyczne bitwy, ale już na turniejach raczej nie zagoszczą. Barierą nie jest tylko średnia opłacalność battlehostów, ale również konieczność wystawienia dużej ilości metalowych modeli, co wiąże się z bolesnymi konsekwencjami dla naszego portfela. Fortunes również nie powalają, co w konsekwencji powoduje, że o nowej jakości

dla Gondoru nie możemy mówić.

To by było na tyle. Dalsze losy artykułu zależą od Was :) Jeżeli chcecie przeczytać o battlehostach kolejnych frakcji zapraszam do komentowania.

Pozdrawiam

Michał „Glorfindel” Molenda